'Black Ops III' smoort 'Call of Duty'-magie in hightech-geweld ***

Activision
Same shit, different year: een ander label valt er nu écht niet meer te plakken op de 'Call of Duty'-schietspellenreeks. 'Black Ops III', de competent gemaakte maar creatief armetierige nieuwste aflevering, verveelt geen minuut, maar de baanbrekende interactieve ervaring waarvoor de reeks ooit stond is helemaal zoek.

Wat doe je nadat je het vrije westerse deel van de wereld al vijf keer in een oorlogszone hebt veranderd? Volgens Activision, de Amerikaanse megastudio achter de 'Call of Duty'-reeks, lust de speler dat dan nog wel een zesde keer ook. Die verontrustende denkpiste leidde tot de creatie van 'Black Ops III', een nieuwe aflevering die werd ontwikkeld met de creatieve veiligheidspal op.

De afgelopen maanden heb ik, bij wijze van experiment, zo weinig mogelijk van de jaarlijkse hypemolen rond deze game in me opgenomen. Geen trailers gezien, geen makers geïnterviewd, niet deelgenomen aan vroege 'preview'-tests: ik wilde, op het moment waarop de koerier het schijfje met mijn recensie-exemplaar aan de deur bracht, zo onbevangen mogelijk aan 'Black Ops III' beginnen. Die 'detox' leek me gepast omdat de 'Call of Duty'-reeks zich momenteel, na ondertussen meer dan een decennium tijd en elf voorgaande afleveringen, op een kantelpunt bevindt.

Activision

Controle kwijt

De belangrijkste vraag bij 'Black Ops III' luidt: kan 'Call of Duty' een gemiddelde gamer, zoals ondergetekende, écht nog wat schelen? Na het teleurstellende 'Black Ops II' en het affreuze 'Ghosts' bracht Activision vorig jaar zijn blockbusterreeks weer eventjes terug op de juiste weg met 'Advanced Warfare'. Maar ook die titel stuurde de reeks eerder tijdelijk weg van de vangrail dan dat hij de algehele slipbeweging waarin de serie was verzeild geraakt kon stoppen.  

Om de voertuiganalogie nog héél eventjes door te trekken: tijdens het spelen van 'Black Ops III' bekroop me snel het gevoel dat de serie deze keer finaal haar controle over het stuurwiel is verloren, en gewoon dòòr die ijzeren reling is geknald.

Dat ligt hoegenaamd niet aan de kwaliteit van de productie: het is, net als alle voorgaande games uit de reeks, een solide game, met een verhalende campagne die uitstekend zit qua tempo, impactvolle schietactie met uitstekend ontworpen wapens, en een verhaalcampagne die aan de hoogste Hollywoodstandaarden beantwoordt. Er zitten zelfs een paar relevante vernieuwingen in de gameplay.

Tijdens het spelen van 'Black Ops III' bekroop me snel het gevoel dat de serie deze keer finaal haar controle over het stuurwiel is verloren

Activision

Superheldenstrip

De game speelt zich af in een toekomst waarin de robotische verbeteringen aan je soldaten hun uitrusting, die we onder meer al in 'Black Ops II' en 'Advanced Warfare' zagen, gewoon ìn het lichaam worden geplant, wat voor radicaal nieuwe mogelijkheden zorgt. Die 'cyber abilities' laten je onder meer à l'improviste vijandelijke drones en mitrailleurposten hacken, waarna je ze zich tegen hun eigenaars kunt laten keren.

Je kunt je netvliesimplantaten in 'tactical mode' zetten, waardoor de vloer van de level waarin je je bevindt in een raster kan worden veranderd. Handig voor spelers die de game wat doordachter willen aanvatten. En afhankelijk van hoe je je personage uitbouwt, krijg je technologisch gestuurde bovenmenselijke krachten. Je personage is dan ook beweeglijker dan ooit: het loopt letterlijk tegen muren op, en kan tijdens die strapatsen nog blijven schieten op tegenstanders ook.

De hele visuele vormgeving van het campagneverhaal lijkt overigens een beetje op die van een superheldenstrip. Qua 'bang for your buck', zoals Amerikanen dat noemen, zit 'Black Ops III' wel goed. Dat geldt evengoed voor de multiplayer, die liefst acht modi bestrijkt, en waarin Activisionstudio Treyarch onder meer zijn 'Specialists'-idee vormgeeft: je kunt switchen tussen verschillende personages, die allemaal een zeer specifiek wapen en zeer uitgekiende vaardigheden hebben.

Centraal in de multiplayer staat de toegenomen agiliteit van je personage, waarover we het zonet hadden, en die het langetermijnappeal van de game nog wat kan opkrikken. En ook de Zombies-component, die inmiddels een onafscheidelijk onderdeel is geworden van de 'Black Ops'-subreeks, heeft meer vlees dan in de vorige afleveringen, met onder meer een minicampagne. 

Je personage is dan ook beweeglijker dan ooit: het loopt letterlijk tegen muren op, en kan tijdens die strapatsen nog blijven schieten op tegenstanders ook

Activision

Uitgeleurde thema's

Laat ons wel wezen: een pertinent vreselijke game-ervaring zal de 'Call of Duty'-reeks, dankzij de miljoenen dollars die uitgever Activision ieder jaar weer in de ontwikkeling ervan pompt, wellicht niet snel worden. Maar toch zitten er heel wat valse noten in de huidige editie, die in de toekomst zeker niet meer in aantal hoeven toe te nemen.

Een paar van de zonet genoemde 'magische toetsen' waarover je soldaat beschikt, missen impact: die zwerm nanobotjes bijvoorbeeld, die machinale tegenstanders doet kortsluiten en vijanden van vlees en bloed in de hens zet, duurt zo lang om een effect te hebben dat je de optie snel vergeet.

Erger is dat de ontwerpers soms serieuze steken laten vallen in hun leveldesign: vaak moest ik teruglopen in een level omdat zowel mijn spelerpersonage als mijn computergestuurde compagnons één eenzame tegenstander waren vergeten. Dat is, zonder meer, slordig ontwerp.

Waar 'Call of Duty: Black Ops III' echter het ergste faalt, is in zijn hardnekkigheid in het doortrekken van thematische en inhoudelijke keuzes die in de afgelopen afleveringen al zijn gemaakt, en inmiddels zijn uitgeleurd. Oorlogszones creëren op plaatsen in de wereld die we vandaag als vredig ervaren? Doen ze al sinds de eerste 'Modern Warfare'. Scifi-elementen? Werden drie jaar geleden al geïntroduceerd in 'Black Ops II'. Een dystopische toekomst? Eveneens, en het werd al eens opnieuw opgewarmd in 'Ghosts' en 'Advanced Warfare'.

Misschien is deze game wel de laatste in een cyclus, en is Activision op dit moment, voor de 'Call of Duty'-editie die in 2016 uitkomt, aan een totale herbronning bezig. Of misschien blijven ze het gewoon doen zoals ze het de afgelopen jaren al een paar keer hebben gedaan: creatieve bloedarmoede tegengaan door de spektakel- en explosieknop nog wat verder omhoog te draaien. Een kernpubliek zal daar wellicht altijd voor te vinden zijn. Maar de magie van de 'Modern Warfare'-trilogie of de eerste 'Black Ops', die brengen ze er niet mee terug.

Waar 'Call of Duty: Black Ops III' het ergste faalt, is in zijn hardnekkigheid in het doortrekken van thematische en inhoudelijke keuzes die in de afgelopen afleveringen al zijn gemaakt

Activision