Een koppel stond gebogen over het levenloze lichaam van de hond en krabde zich achter de oren. "We waren gewoon aan het wandelen en zagen de hond naar ons toekomen. En toen leek hij plots dood te vallen. Uit het niets!” Bezorgd streelden ze hem over zijn kopje. Manuel aaide het dier en wierp zijn blik op zijn halsband, waar hij een gsm-nummer en een naam zag: Tizón. De baasjes van Tizón kreeg hij niet te pakken, de lijn ging meteen over naar voicemail. Hopend dat er nog tijd was om de hond te redden, besloot Manuel de politie te bellen.

En toen volgde een verrassing van formaat. De agent aan de andere kant van de lijn bleek namelijk niet bepaald gealarmeerd door het verhaal van Manuel. “Bijna elke dag krijgen we een telefoontje van mensen die daar een gewonde of zieke hond vinden." Blijkt dat de loebas in kwestie woont op een eigendom op de berg en heel bekend is bij de lokale politie. Zijn baasjes verzorgen hem goed en Tizòn is perfect gezond. “Hij doet maar alsof", aldus de agent. Alsof!? "Ja, hij doet het bij iedereen die passeert. Het is een soort trucje dat hij doet zodat mensen hem aaien of eten geven.”

Manuel bekeek verbaasd de hond die voor zijn voeten lag en er toch nog altijd vrij tot zeer dood uitzag. Bij wijze van test deed hij teken naar het koppel. Samen keerden ze de ‘dode' Tizòn de rug toe. En ja hoor, als bij wonder kwam de speelvogel weer tot leven. “Hij kwam recht, wandelde naar ons en viel weer 'dood’. Zijn acteerprestatie was werkelijk perfect.” 

Manuel postte zijn grappige verhaal op de sociale media en het duurde niet lang voor ‘lotgenoten’ van zich lieten horen. “Wij kennen hem ook”, “hij heeft ons ook goed liggen gehad”. Ondanks dat Manuel werd ‘opgelicht’, onthoudt hij vooral iets heel positiefs uit het geestige gespeel van Tizòn. “Als de politie bijna elke dag gebeld wordt, dan betekent dit dat er veel mensen zijn die weigeren om een dier in nood te negeren. Ik kan dat alleen maar toejuichen”, besluit hij.