Zo ga je om met rouwende collega’s

Verliesconsulente Nancy De Smet geeft tips om rouwende collega’s te steunen

Beeld ter illustratie
Shutterstock Beeld ter illustratie
“Het is ontzettend belangrijk om goede opvang te voorzien voor medewerkers die een naaste verliezen," zegt verliesconsulente Nancy De Smet. Vanuit haar eigen ervaring - ze verloor in 2012 haar beide ouders in één maand tijd - legt ze zich toe op omgaan met verlies op de werkvloer. 

Let op verborgen verdriet

“Veel hangt af van de relatie die je hebt met de collega die een naaste verliest, maar het is sowieso belangrijk dat je luistert. Luister naar zijn of haar verhaal en moedig je collega aan gevoelens en verdriet te uiten. Wanneer gevoelens geuit kunnen worden, geeft dit een gevoel van veiligheid en bevrijding, hetgeen de rouwende hard nodig heeft. Het is een doorslaggevende factor in het rouwproces. Daarnaast is het als collega belangrijk dat je let op verborgen verdriet. Dat kan zich uiten in humeurigheid of concentratieverlies, maar ook in lichamelijke klachten. Niet iedereen is assertief genoeg om verdriet te uiten, zeker niet in de werksfeer. Dan kan een attente collega het verschil maken. Doe dit door de persoon erover aan te spreken en zo de rouwende aan te zetten om zijn of haar verhaal te doen. Praktisch is het ook belangrijk dat je als collega’s beseft dat de inzet van de rouwende in het begin minder goed zal zijn. Steun je collega daarin en verlicht de werklast indien mogelijk.”

Lees ook: Psychiater Dirk De Wachter pleit voor meer menselijkheid op de werkvloer

Beslis niet voor iemand anders wanneer die eroverheen moet zijn

“Denk verder zeker niet na een maand dat je collega wel over het ergste heen zal zijn. Vaak begint dan pas het echte rouwproces, met daarbij horende emoties, gaande van verdriet tot kwaadheid en depressie. Deze gevoelens kunnen ook tot uiting komen op de werkvloer. Als collega is het belangrijk dat je daar rekening mee houdt, zolang de rouwende dit nodig heeft. Wanneer de (werk-)omgeving snel weer vergeet wat er gebeurd is, geen steun meer biedt en de persoon te snel weer de normale routine moet opnemen, leidt dit tot uitstel van het rouwproces. Verdriet werkt vaak als een boemerang: als het geen uitlaatklep vindt, komt het dubbel zo hard terug in het gezicht van de betrokkene. Wat nooit oké is, is bepalen wanneer jij denkt dat iemand ‘eroverheen’ moet zijn. Elke persoon is verschillend. Wat voor de ene maar enkele maanden duurt, kan de andere jaren kosten.”

Mijd onzinnige cliché-uitspraken

“Uiteraard moet je soms op je woorden letten. Klassieke gezegden, zoals ‘het leven gaat voort’ of ‘het was misschien het beste voor hem of haar’, of bij een miskraam, zeggen dat men ‘nog wel opnieuw zwanger zal worden’… zijn  uitspraken die meer kwaad doen dan goed. Maar ook uitspraken zoals ‘ik begrijp wat je bedoelt’ slaan nergens op wanneer je het niet zelf hebt meegemaakt. Ze helpen de persoon ook niet vooruit. Tracht je dus niet in te beelden hoe je collega zich zou moeten voelen, want dat klopt wellicht niet met de werkelijkheid. Wil je graag weten hoe iemand zich echt voelt? Vraag het dan op een meelevende manier en luister ook effectief.”

Een positieve ingesteldheid helpt

“Geconfronteerd worden met mensen die rouwen is natuurlijk nooit makkelijk. Het zien van andermans pijn kan je zo dicht bij je eigen situatie of emoties brengen dat het vaak afschrikt. Afhankelijk van de manier waarop jijzelf met je gevoelens omgaat, ga je zo'n confrontaties misschien liever uit de weg. Positief ingestelde mensen die over hun emoties kunnen praten, zullen makkelijker een rouwende collega kunnen steunen en een rots in de branding zijn."

Lees ook:

Voor welke gebeurtenissen geldt klein verlet?

Zorgsector in nood: wie zorgt voor de mantelzorgers en vrijwilligers?

Rouwverlof in België: mag het wat menselijker?

Bronvacature.com.




13 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Marinka Dumon

    Deze consulente zou beter eerst met de bazen gaan praten. Misschien kan ze bij sommigen al een beetje "fatsoen" aanleren bij verlies van een naaste. (al twijfel ik daar sterk aan). @Nathalie Deschepper, ik hoop dat u inmiddels een andere huisarts heeft gevonden.

  • Nathalie Deschepper

    Ik kreeg zelfs geen begrip van mijn huisarts. 3 dagen na de begrafenis van mijn mama werd het tijd om het te plaatsen en me te focussen op prettige dingen.

  • Rik Coppens

    Ik zal zelf wel kiezen hoe ik rouw...

  • Hector Van den Broek

    @Rik, repercussies op het werk, ook bij 'echte' ziekte. Werkuren beperken tot het absolute minimum, afnemen van goede werkposten e.d.

  • Rik Muis

    @ Hector, ziekte verlof nemen, waarom niet.