"Na mijn coming-out op het werk was het alsof ik niets meer goed kon doen"

Vaak blijft discriminatie onder de radar, omdat er simpelweg geen klacht wordt ingediend.
Shutterstock Vaak blijft discriminatie onder de radar, omdat er simpelweg geen klacht wordt ingediend.
130.000 mensen zakten afgelopen zomer af naar Antwerpen, om er tijdens de Gay Pride diversiteit en gelijkheid toe te juichen. Als het over de rechten van lhbt's (lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders) gaat, doet België het steevast  goed in de 'top'-lijstjes. Maar hoe zit het met de tolerantie op de Belgische werkvloeren? Zijn we daar ook op de goede weg of kan het nog (veel) beter? Vacature.com magazine ging op onderzoek.

Solliciteren is zo al zenuwslopend genoeg. Beeld je eens in dat je aan een potentiële werkgever moet vertellen dat je transgender bent en op het punt staat om van geslacht te veranderen. Geef toe: daar zou je pas stress van krijgen! Luana Saitta (33) maakte het mee. “Ik ben in juni gestart op de IT-afdeling van de Vrije Universiteit Brussel. Voordien stond ik in het onderwijs. Toen ik tijdens mijn sollicitatie de vraag kreeg waarom ik wou overstappen naar een job in IT, legde ik uit dat ik transgender ben en dat ik bezig ben met mijn transitie van een mannen- naar een vrouwenlichaam. Ik stond op het punt om te beginnen met mijn hormonenkuur, waardoor onder andere mijn stem stilaan zou veranderen. Werken achter de schermen leek me dus iets gemakkelijker dan voor een klas met scholieren te staan. De rekruteerders stonden even met hun mond vol tanden, maar uiteindelijk reageerden ze heel begripvol en kreeg ik de job. Later kreeg ik te horen dat ze onder de indruk waren van mijn eerlijkheid en dat ze dankzij mijn verhaal wisten dat ik moeilijke kwesties op de werkvloer nooit uit de weg zou gaan.” Over de manier waarop haar nieuwe collega’s omgaan met haar transgenderisme kan ze alleen maar blij zijn. “Ik merk dat ze geïnteresseerd zijn in mijn transitie, maar op een respectvolle manier. Ze zijn voorzichtig als ze vragen stellen en nog nooit heb ik een flauwe opmerking gekregen. Ik ben echt blij dat ik in zo’n fijne omgeving aan de slag kon gaan.”

Mijn collega's zijn geïnteresseerd in mijn transitie, maar op een respectvolle manier.

Luana Saitta

Luana’s verhaal bewijst dat België zichzelf zeker en vast een vooruitstrevend land mag noemen. Want in pakweg Rusland of Turkije was haar sollicitatie wellicht anders afgelopen. “De International Lesbian, Gay, Trans and Intersex Association Europe rangschikt jaarlijks 49 Europese landen volgens de leefsituatie van holebi’s en transgenders”, vertelt UGent-arbeidseconoom Stijn Baert, gespecialiseerd in arbeidsdiscriminatie. “Na Malta staan wij op een mooie tweede plaats. Dat hebben we onder meer te danken aan onze nieuwe transgenderwet, die stelt dat transgenders nu gemakkelijker hun voornaam en geslacht kunnen laten wijzigen op hun identiteitskaart. We zijn dus duidelijk op goede weg. Maar dat neemt ook niet weg dat er ook in ons land nog vaak sprake is van discriminatie, pesterijen tot zelfs geweld op grond van geaardheid of genderidentiteit, zowel in privésituaties als op het werk.”

TIP: Ben je op zoek naar een werkgever die jouw talent belangrijker acht dan jouw geslacht, gender, afkomst, leeftijd, geaardheid of handicap? 
Bekijk dan eens deze vacatures.

Professionele kwaliteiten

Gelijkekansencentrum Unia opende vorig jaar 84 dossiers rond discriminatie van holebi’s. 20 procent daarvan had betrekking op arbeid en werkgelegenheid. Het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen kreeg 38 klachten van transgenders die zich niet correct behandeld voelden. Maar dat is slechts het topje van de ijsberg. Vaak blijft discriminatie onder de radar, omdat er simpelweg geen klacht wordt ingediend.

Ook Marnix* ondernam geen stappen toen hij enkele jaren geleden op straat werd gezet vlak na zijn coming-out. “Toen ik uit de kast kwam als homoseksueel was ik veertig jaar en getrouwd met een vrouw”, vertelt hij. “Mijn buren, vrienden en familieleden reageerden heel begripvol, ik had nooit verwacht dat ze het nieuws zo goed zouden opnemen. Op mijn werk liep het helaas anders.” Marnix had een technische functie bij een Belgisch familiebedrijf in de modesector, waar hij de productie van de collectie opvolgde. “Omdat ik mijn werkgever niet met mijn zorgen wou opzadelen, heb ik gewacht met mijn coming-out op de werkvloer tot het stof in mijn privéleven was gaan liggen. Ik verzamelde mijn moed en vertelde uiteindelijk aan mijn bazin dat ik de afgelopen maanden was gescheiden en was ingetrokken bij mijn nieuwe vriend. Ze schrok erg van het nieuws. Hoewel ze probeerde om positief te blijven, begreep zij niet hoe ik ‘plots’ homo kon zijn.”

Mijn bazin begreep niet hoe ik 'plots' homo kon zijn.

Marnix*

Voor Marnix voelde het alsof de sfeer op het werk van de ene dag op de andere omsloeg. “Hoewel me werd verzekerd dat het bedrijf mij steunde, werd ik opeens niet meer betrokken bij bepaalde vergaderingen. Stap voor stap werden me taken uit handen genomen, alsof er iets veranderd was aan mijn professionele kwaliteiten. Kort voor mijn coming-out had ik nog promotie gekregen. Nu was het alsof ik niets goed kon doen. Blikken, vragen en opmerkingen van collega’s maakten bovendien dat ik me soms als een rariteit voelde. Mijn mening en hulp werd steeds minder gevraagd. Tot ik op een vrijdagavond te horen kreeg dat ik maandag niet meer moest terugkomen. Ik voelde de collectie niet meer zo goed aan, luidde de officiële reden. Natuurlijk werd er nooit luidop gezegd dat mijn ontslag iets te maken had met mijn geaardheid, maar het was duidelijk wat er speelde.”

Marnix is ervan overtuigd dat je als holebi of transgender vooral geluk moet hebben met je werkgever. “Ik ken holebi’s die heel positieve reacties kregen op hun coming-out op het werk. Toen ik zelf ging solliciteren op mijn nieuwe job heb ik ook onmiddellijk verteld dat ik samenwoon met een man, en dat was geen enkel probleem! Maar er zijn nog steeds lhbt’s die moeilijkheden ervaren. Want hoe je het ook draait of keert, je bent een tikkeltje anders. Als collega’s vertellen over hun weekend en over hun gezin, val je vaak uit de toon. In de ene werkomgeving weegt dat zwaarder door dan in de andere.”

Zowel Stijn Baert als Mieke Van Houtte van UGent voerden al diverse onderzoeken naar gender- of lhbt-discriminatie. Zij vinden dat er ondanks de positieve verhalen toch nog steeds ruimte voor verbetering is. 
Je leest er meer over hier

* Marnix is een schuilnaam. Naam bekend bij de redactie. 

Lees ook:

Vooral homomannen en transgenders lopen risico om benadeeld te worden in hun carrière

Psychiater Dirk De Wachter: "Werknemers worden herleid tot hun prestaties, tot een cijfer in een Excel-bestand”

Ontslag gekregen? Hier heb je recht op

Bronvacature.com.




7 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Eric De landtsheer

    De sexuele voorkeur van iemand interesseert me geen barst

  • Guy Dupont

    Uit de kast komen...., Een oud gezegde is: als alles goed loopt, verander dan niets. mawoorden je hoeft niet zo nodig uit de kast te komen...!

  • Eric Van Dyck

    Geef ze nog wat meer aandacht ... daar draait het tenslotte om ... zielige zever !

  • hugo van de velde

    Het is gay 'parade' en niet 'pride' want dat slaat nergens op. Het is een optocht, dus een parade

  • Michel Mahy

    Ik versta nog altijd niet waarom iemand zich persé moet outen. Je bent wie je bent en dat is privaat. Dat hoef je echt niet overal uit te bazuinen. Ik ga toch ook niet naar een klant, geef hem een hand en zeg,: hallo, ik ben heterofiel.