Exclusief voor abonnees

ZOVEEL VERDIEN IK. Sinds haar ziekte leven Isabel (39) en Rob (39) van één inkomen: “Onbezorgd winkelen is niet mogelijk”

Isabel Laenen: "Wij kunnen nog probleemloos voorzien in onze basisbehoeften. Mensen die dat niet kunnen, dié hebben het moeilijk"
Steven Richardson Isabel Laenen: "Wij kunnen nog probleemloos voorzien in onze basisbehoeften. Mensen die dat niet kunnen, dié hebben het moeilijk"
Redacteur Inge Stiers vraagt elke week aan enkele Vlamingen hoeveel ze verdienen.  Hun hypotheek sloten ze af toen zij en haar man nog allebei voltijds werkten, maar sinds Isabel ziek werd, is haar inkomen gehalveerd. “Daardoor weegt onze lening van 1.300 euro vandaag best wel zwaar door”, zegt ze. Van haar ‘bezigheidstherapie’ — zelf kleren voor de kinderen naaien — maakte ze intussen een bijberoep.

Wie zijn ze?
• Isabel Laenen (39) en Rob Vanlommel (39) uit Olen
• Ouders van Sterre (8) en Nova (3)
• Zij ontwerpt patronen, hij is bediende
• Hun gezinsinkomen: €3.500 - €5.000

Isabel: “Mijn man werkt al tien jaar als bediende in een bedrijf waar ze siliconen en lijm maken. Ik ben lang actief geweest in de marketing, maar zeven jaar geleden heb ik artrose en chronische spierpijnen gekregen, waardoor ik soms een hele dag in bed moet liggen. Ik ben dan op zoek gegaan naar iets wat nog zin kon geven aan mijn leven en dat haalbaar was met mijn ziekte. Om een bezigheid te hebben, ben ik beginnen te naaien. Vandaag ontwerp en verkoop ik patronen in bijberoep. Dat is uiteraard in samenspraak met het ziekenfonds, want ik ontvang een ziekte-uitkering van ongeveer 1.000 euro, dus ik mag maar een klein beetje bijverdienen als ontwerpster. Grote bedragen hou ik daar sowieso niet aan over: de ene maand is dat 500 euro, de andere 150 euro.” 

Een mooi kinderjurkje van een merk kost in de winkel algauw 50 à 60 euro, terwijl je voor een meter stof van goede kwaliteit maar 15 euro betaalt

“Toen ik nog werkte, had ik een mooi loon van bijna 2.000 euro netto. Ons gezinsinkomen bedraagt nu nog iets van een 3.500 euro, maar onze vaste kosten zijn dezelfde gebleven. Toen ik ziek viel en mijn inkomen gehalveerd werd, moest er bespaard worden op mooie kleren. Vandaar dat ik dacht: ‘Misschien kan ik ze zelf maken, da’s goedkoper.’ Een mooi kinderjurkje van een merk kost in de winkel algauw 50 à 60 euro, terwijl je voor een meter stof van goede kwaliteit maar 15 euro betaalt. Mama heeft me haar naaimachine gegeven en intussen is het een passie geworden. Ik heb alles geleerd met de computer naast mij, ook al had ik twee linkerhanden. (lacht) Ik verkoop wel alleen de patronen, naaien doe ik alleen voor onze dochters en mezelf. Anders wordt het fysiek te belastend. De papieren patronen kosten 15 euro, als je ze online afprint, is het 8 euro.”

‘Oude’ gadgets

“Voor onze hypotheek en groene lening voor zonnepanelen lossen we maandelijks 1.300 euro af. Toen ik ook nog voltijds werkte en er nog geen kinderen waren, was dat geen probleem, maar nu weegt de lening wel zwaar. Sommige dingen kunnen vandaag niet meer. Voor we iets kopen, vragen we ons altijd af of we dat écht nodig hebben. We proberen alles met zoveel mogelijk korting te kopen en hebben geleerd om verstandige keuzes te maken. Alle gadgets in huis, zoals onze wijnkoelkast, dateren van vroeger. Nu hebben we geen ruimte meer voor zulke hebbedingen.”

“In het begin bespaarden we ook op de poetshulp, maar die komt nu weer één keer per week drie uurtjes omdat ik dat in mijn toestand gewoon niet zelf kan. We hebben ook maar één auto. Rob gaat ermee werken en als ik dringend een wagen nodig heb, kan ik die van mijn ouders lenen. Vorig jaar heeft mijn man wel voor 1.500 euro een tweedehands Vespa gekocht met de bedoeling om daarmee naar het werk te rijden als het mooi weer is. Onze Volkswagen is intussen twintig jaar oud en we raken de LEZ niet meer binnen, maar we kunnen geen nieuwe auto kopen. Aan onze Volkswagen hebben we één keer zware kosten gehad en die zijn toen gelukkig betaald door mijn schoonouders. Het is heel fijn dat we op familie kunnen terugvallen als er iets is wat we echt niet kunnen dragen.”

Sinds kort werken we wel met Hellofresh, want dat is echt wel goedkoper. We betalen 55 euro per week voor drie of vier maaltijden

Sparen voor dochters

“Ik zou weleens onbezorgd willen winkelen, maar dat is niet mogelijk: ook in de supermarkt kijken we altijd naar promoties. Sinds kort werken we wel met Hellofresh, want dat is echt wel goedkoper. We betalen 55 euro per week voor drie of vier maaltijden, wat absoluut niet veel is voor vier mensen. Rob gaat nog één keer per week naar de supermarkt voor melk, water, koekjes voor de kinderen, fruit... Dat is per maand nog eens 300 euro, zodat we in totaal 500 à 600 euro aan algemene boodschappen en voeding uitgeven. Voor elektriciteit en gas betalen we maandelijks 140 euro, wat ik nog veel vind, gezien onze zonnepanelen.”

Twee voor één

“Nova heeft nog geen hobby’s, maar Sterre gaat naar de chiro en doet kinderyoga. Dat laatste kost 100 euro per trimester en de mutualiteit betaalt 10 euro terug. Rob loopt heel graag en voor mij is mijn bijberoep mijn hobby. Rob en ik gaan ook graag eens uit eten. Als er op het einde van de maand nog iets overschiet, leggen we daar graag een centje voor neer. Rob gaat ook op zoek naar mooie deals op ‘two for one’-websites. Dan betaal je voor één persoon, maar kan je met twee gaan eten.”

“We proberen ook elk jaar op vakantie te gaan, en af en toe maken we uitstapjes met de kinderen. Ik schat dat we aan reizen en uitstappen jaarlijks tussen de 1.500 en 2.000 euro spenderen. Zo zijn we een tijd geleden met een kortingscode naar Plopsa Indoor geweest. We nemen dan wel een picknick mee, of eten gewoon thuis. De extra centjes die ik verdien met mijn patronen, zet ik opzij en met dat bedrag gaan we ‘s zomers naar Zuid-Frankrijk. Daar huren we met mijn hele familie al jaren hetzelfde huis en mijn ouders sponsoren ons dan ook wel een beetje.”

We hebben het misschien niet meer zo makkelijk als vroeger en ik heb me daar heel lang schuldig over gevoeld, maar toch mogen we niet klagen

“Nova en Sterre krijgen nog geen zakgeld, maar ze hebben wel ieder een aparte spaarrekening. Daar storten we elke maand 25 euro per kind op. Ook de grootouders sparen voor hen. Dat is een geruststelling, want zo weten we dat we hen later toch iets kunnen meegeven, want zelf slagen wij er niet meer in om te sparen. We hebben nog wel wat opzij staan van vroeger, voor noodgevallen, maar dat bedrag wordt niet aangevuld.”

“We hebben het misschien niet meer zo makkelijk als vroeger en ik heb me daar heel lang schuldig over gevoeld, maar toch mogen we niet klagen. Wij kunnen nog probleemloos voorzien in onze basisbehoeften. Mensen die dat niet kunnen, dié hebben het moeilijk. Natuurlijk is het leuker om met de vrienden mee op restaurant en op weekend te kunnen, maar als dat niet lukt, is dat geen ramp. Zoiets kunnen wij intussen heel goed relativeren.”

Volg Isabel op Instagram: _beletoile_

Beste koop

Isabel: “Mijn stoomoven, die ik bijna elke dag gebruik. Ik kon hem met 50% korting kopen toen ik bij een groothandel in elektrische toestellen werkte. Normaal kost zo’n toestel 3.000 euro.”

Rob: “Onze infraroodsauna in de badkamer. Die kostte 3.000 euro en we hebben hebben hem betaald van het geld van ons voorhuwelijkssparen.”

Grootste miskoop

Allebei: “Niks. Hoogstens misschien eens een paar schoenen.”

Duurste aankoop

Rob: “Mijn Vespa.”

Isabel: “Mijn naaimachine van Pfaff: 1.000 euro, gekocht met de eerste centjes die ik met mijn bedrijfje heb verdiend.”

Wat als je de lotto wint?

Isabel: “Onze lening afbetalen en een nieuwe auto kopen.”

Rob: “Verhuizen naar een huis met een weidser uitzicht. Dat mis ik hier wel.”

Maakt geld gelukkig?

Isabel: “Ja, het maakt het leven gemakkelijker, waardoor je minder zorgen hebt en dus gelukkiger kan zijn. Toen ik nog werkte en we het iets breder hadden, waren wij in elk geval onbezorgder.”

Rob: “Klopt. Hoe meer zorgen, hoe ongelukkiger.”

Lees hier nog meer verhalen uit de reeks Zoveel verdien ik.

Lees ook:

Vijf zelfstandigen maken hun rekening: “200% inzet voor 50% minder opbrengst” (+)

Evi (38) verloor 10 jaar geleden haar man: “Ik krijg weleens giftige reacties omdat ik ‘zomaar’ 1.400 euro krijg van de overheid” (+)

Kleuterjuf Caroline (42) en leerkracht Kevin (45): “Wij hebben veel voordelen: werkzekerheid en veel vakantie” (+)