Ongegeneerd genieten van kabeljauw uit de Noordzee: omdat het (soms) kan

REUTERS
De doemberichten ten spijt staat de kabeljauw in de Noordzee er niet zo slecht voor. Maar reden tot euforie is er evenmin: de weg naar een duurzaam visserijmodel is nog lang. Dat meldt nieuwsplatform Quartz.

Heb medelijden met de arme consument die geïnformeerde beslissingen wilt maken over het eten van kabeljauw. Conflicterende rapporten over de kabeljauwvoorraden zijn de norm. Gaande van verkeerde interpretaties van de wetenschap - zoals het verhaal van The Telegraph dat stelde dat er nog slechts honderd volwassen kabeljauwvissen in de Noordzee zouden zwemmen (het correcte cijfer was 21 miljoen) - tot verkeerde interpretaties over de staat van de kabeljauwvoorraden in de verschillende territoriale wateren.

De kabeljauwvoorraad uit de oostelijke regio van de Noordelijke IJszee is momenteel aan het boomen en verschaft waanzinnig veel van de kabeljauw die in het Verenigd Koninkrijk wordt geconsumeerd. De westelijke regio daarentegen, die twintig jaar geleden volledig ineengestuikt is en nog steeds niet hersteld is, vertoont bedroevend lage niveaus van kabeljauw.

Duurzame visserij
Het in goede banen leiden van de Europese visserij is in handen van de International Commission for the Exploration of the Seas (ICES) die haar schattingen baseert op basis van data uit commerciële visvangsten en surveys. Deze data worden gebruikt om trends in de historische voorraadgrootte en vismortaliteit te reconstrueren. Tevens heeft ICES tot doel te voorspellen hoe de voorraad er de komende jaren zal uitzien.

Maar wordt Noordzeekabeljauw nu 'duurzaam geoogst' of niet, ICES? Het hangt er van af wat we begrijpen onder 'duurzame visserij'. Volgens de schattingen van ICES ligt de vismortaliteit van kabeljauw in de Noordzee nog steeds te ver boven het level waarop we van duurzaam kunnen  spreken.

Verantwoorde visserij
Wellicht is het correcter om te spreken van 'verantwoorde' eerder dan 'duurzame' visserij in de Noordzee met de huidige levels. Dit zou de constructieve rol van de industrie in het opnieuw opbouwen van de kabeljauwvoorraden benadrukken, maar tegelijk ook onderstrepen dat de voorraad nog lang niet op het niveau zit waarop we kunnen spreken van duurzaamheid op lange termijn.