Ex-baas Dexia: "We waren misschien niet streng genoeg"

PHOTO_NEWS
"De raad van bestuur van Dexia heeft al in 2003 aan het Amerikaanse filiaal FSA gevraagd om de portefeuille gestructureerde kredieten af te bouwen, maar achteraf bekeken is men misschien niet streng genoeg geweest." Dat verklaarde François Narmon, oud-voorzitter van Dexia groep tussen 2000 en 2006 in de bijzonder Dexia-commissie. "We zijn niet passief geweest, we waren daarentegen zeer waakzaam (...) Maar misschien hadden we reële quota moeten opleggen. Ik heb geen weet van quota of van een opgelegd ritme van afbouw".

François Narmon kwam in de bijzondere Dexia-commissie in de Kamer onder vuur te liggen voor de controle van het risicobeleid bij Dexia. Narmon was van 2000 tot 2006 voorzitter van de raad van bestuur van de groep, maar volgens hem was het risicobeheer een taak van het dagelijkse bestuur. "We hadden slechts de globale cijfers, hadden geen info over de details (..) Dat is misschien een lacune geweest, ik aanvaard dat", verklaarde Narmon. FSA werd in 2000 aangekocht door Dexia, maar werd na de hypotheekcrisis in de VS een ramp voor de groep. Dexia verkocht het Amerikaanse filiaal uiteindelijk, na miljoenen verlies te hebben geleden.

Quota
Toen Marie-Christine Marghem (MR), voorzitter van de bijzondere Dexiacommissie, vroeg waarom er na vijf jaar nog steeds zoveel gestructureerde kredieten bij FSA zaten, gaf Narmon toe dat men misschien strenger had moeten zijn. "Misschien had men reële quota moeten opleggen. Maar zelfs dan ben ik niet zeker dat de catastrofe zou vermeden zijn", klonk het.

Achilleshiel
Kamerlid Hendrik Bogaert (CD&V) hamerde erop dat het risicobeleid de achilleshiel is van een bank en verwonderde zich dan ook openlijk over het ontbreken van een geconsolideerd risicobeheer, zeker voor een internationale groep als Dexia.

Pierre Richard
Narmon wees erop dat de raad van bestuur afhankelijk was van de informatie verstrekt door de gedelegeerd bestuurder, toendertijd Pierre Richard. "Gedurende heel mijn mandaat heb ik geen enkel alarmsignaal gekregen. Bovendien waren de cijfers bevredigend en dus konden we het beleid van de CEO niet in vraag stellen", aldus de oud-voorzitter. Hij gaf toe dat dit achteraf bekeken misschien wel een lacune was. "Maar daar is toen nooit een opmerking over gemaakt. Misschien hadden de toezichthouders aan de alarmbel moeten trekken: diegenen die het konden weten, hebben toen niet gereageerd".

Dedecker
Jean-Marie Dedecker (LDD) merkte op dat de raad van bestuur van Dexia dus in feite in slaap is gewiegd door het directiecomité. "Zo kunt u het stellen", gaf Narmon toe. Tegenover Gwendolyne Rutten (Open Vld) merkte hij nog op dat iedereen nu wel gefocust is op risicobeheer, "omdat het daar achteraf fout is gelopen", maar dat men in de jaren 2000 nog geen grote risico's zag.
 
Potentiële problemen
Volgens Narmon werd FSA gekocht op vraag van Pierre Richard. "De bedoeling was marktleider te worden bij de lokale besturen in de VS. De aankoop werd unaniem goedgekeurd door de raad van bestuur". Volgens de oud-voorzitter was de raad van bestuur van Dexia zich echter al vrij vlug bewust van de potentiële problemen bij het Amerikaanse filiaal. Zo werden er zowel in 2002 als in 2003 vragen gesteld door bestuurders of er niet teveel risico's werden genomen. Narmon zegt dat FSA werd opgedragen om prioriteit te geven aan kredieten aan lokale besturen en zijn portefeuille gestructureerde producten (zoals ABS-en) af te bouwen. "Ik vermoed dat daar gevolg aan gegeven is, maar de afbouw gebeurde waarschijnlijk te traag. De hypotheekcrisis gaf uiteindelijk de doodsteek".

Franse dochter

Dat de raad van bestuur van Dexia zo weinig zicht had op wat er precies bij FSA gebeurde, verdedigde Narmon door erop te wijzen dat het Amerikaanse filiaal ondergebracht was in de balans van Credit Local de France, de Franse Dexiadochter. "Het zou interessant zijn om te weten of er ook op dat niveau de nodige waarschuwingen werden gegeven", speelde hij de bal door. (belga/kh)

PHOTO_NEWS
PHOTO_NEWS
PHOTO_NEWS
BELGA