Femina

Gesponsorde inhoud

“Een nieuwe borst maken lijkt een beetje op beeldhouwen”

Plastisch chirurg Phillip Blondeel voert elk jaar honderden borstreconstructies uit.
Shutterstock Plastisch chirurg Phillip Blondeel voert elk jaar honderden borstreconstructies uit.
Plastisch chirurg Phillip Blondeel voert elk jaar honderden borstreconstructies uit. “Schoonheid is subjectief en elke borst is uniek. Ik moet het dus elke keer anders aanpakken. Dat maakt mijn job uitdagend en boeiend. Het is ook leuk om mensen te helpen die door een moeilijke periode gaan. Ik neem niets weg, ik geef iets terug.”

Professor dr. Phillip Blondeel is moe, maar tevreden. Hij heeft net een operatie van vijf uur achter de rug. Daarvoor gebruikte hij een techniek die hij als jonge arts zelf mee ontwikkelde: een borstreconstructie met eigen weefsel.

Phillip Blondeel: “Deze patiënte had een tumor in haar linkerborst. De huid kon bewaard worden, maar het borstweefsel moest er volledig uit. Terwijl mijn collega die amputatie uitvoerde, heb ik een snede in de buik gemaakt en daar vet en bloedvaten weggenomen. Dat weefsel heb ik gebruikt om een nieuwe borst te maken. Daar kruipt wat tijd in, want je moet de nieuwe borst in model brengen en al de bloedvaatjes van dat vetweefsel aan de bloedvaatjes in de borstkas hechten. Dat is millimeterwerk, onder de microscoop.”

Emotioneel en erogeen

Soms is een borstprothese de aangewezen oplossing om een nieuwe borst te maken. Maar als het enigszins kan, kiest dr. Blondeel voor een reconstructie met eigen weefsel. “De nieuwe borst ziet er dan natuurlijk uit en voelt ook natuurlijk aan. Met een prothese krijg je na vijf tot acht jaar last van verhardingen, verplaatsingen of infecties. Dat komt omdat het afweersysteem reageert op dat lichaamsvreemde materiaal. Dan moet je opnieuw opereren.”

De helft van de vrouwen die na kanker een borst verloren, wil helemaal geen reconstructie meer. Weg is weg, vinden ze. De andere helft vindt een reconstructie net wel belangrijk. Daar heeft Phillip Blondeel alle begrip voor. “Als je het puur functioneel bekijkt, dienen borsten alleen om melk te geven. Maar ze hebben natuurlijk ook een enorme emotionele en erogene lading. Voor veel vrouwen behoren borsten tot de kern van hun vrouw-zijn.” 

Uitgewrongen vod

Phillip Blondeel studeerde geneeskunde onder andere omdat zijn vader arts was. Plastische chirurgie is helemaal zijn ding. “Ik werk graag met mijn handen en ook het artistieke aspect ligt me. Een nieuwe borst modelleren lijkt wat op beeldhouwen. Ik overleg wel altijd goed met de patiënte. Wat wil ze zelf? Is ze niet meer tevreden over haar gezonde borst? Dan kunnen we die tijdens de ingreep wat bijwerken. Heeft ze wat teveel vet in de buik of elders? Des te beter, dan hebben we meer materiaal om mee te werken. In één moeite wordt ze daar wat slanker. Als chirurg mag je wel niet het onmogelijke beloven. Die snede in de buik is bijvoorbeeld groot en blijft een litteken.”

Professor Blondeel staat één tot drie keer per week in de operatiezaal. Sommige ingrepen duren erg lang. “Aan een dubbele borstreconstructie zijn we snel acht uur bezig. Tussendoor is er alleen tijd voor een snelle hap of een toiletbezoek. Na zo’n operatie mag je mij afvoeren. De dag erna voel ik me als een uitgewrongen vod. Die houding aan de operatietafel is een ramp voor de rug, zeker voor een lange vent als ik. Bij mij zitten er intussen al een paar metalen plaatjes tegen de wervels. (lacht) Ik betwijfel of ik dit tot aan mijn pensioen volhoud. Maar voorlopig doe ik het nog te graag om aan stoppen te denken.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.