"De volgende dag had ik een rode blaar op mijn linkerbeen", herinnert Lorraine zich het begin van haar ellende in 2008. "Als verpleegster wist ik wat ik moest doen: ontsmetten en afdekken".

"Ik wil me terug een dame voelen"
Maar na een week was de blaar zo pijnlijk dat Lorraine naar de dokter ging. Die schreef haar een antibioticum voor. Al gauw kreeg Lorraine moeite met stappen. Twee jaar later had ze nog last van aanhoudende ontstekingen. Dokters meldden haar het verpletterende nieuws: ze konden niets anders doen dan haar linkeronderbeen amputeren.

Lorraine, die voor het eerst over haar tragedie praat, wil voor Kerstmis niets liever dan een nieuw been om de prothese te vervangen die ze van het ziekenfonds kreeg. Ze zamelt via gofundme geld in voor een meer realistisch onderbeen, waarmee ze zich "terug een dame" zou voelen.

"Een nieuwe prothese zou voor mij de start van een nieuw leven betekenen. Telkens ik bedenk dat mijn hoge hakken me mijn been hebben gekost, breekt mijn hart".

De dag dat ze te horen kreeg dat haar been geamputeerd moest worden, herinnert Lorraine zich als was het gisteren.

Wondtoilet
"Ik had de ene ontsteking na de andere en de dokters stelden een debridement of wondtoilet voor, waarbij de aangetaste huid en spierweefsel werden weggesneden".

Het debridement of wondtoilet is één van de oudste verrichtingen in de chirurgie maar is ook één van de slechtst toegepaste technieken in de wondbehandeling. Het lastige van debrideren is dat het scheidingsvlak tussen afgestorven en gezond weefsel niet altijd makkelijk te vinden is.

Lorraine: "Na het wondtoilet moest ik een vreselijke beslissing nemen: voor de rest van mijn leven met ontstekingen kampen of mijn onderbeen laten amputeren".

De artsen adviseerden haar de amputatie en in november 2010 werd haar onderbeen tijdens een vier uur durende operatie geamputeerd.

Feestnummer wordt huismus
Haar dochtertje Megan was toen amper tien en Lorraine moest bij familie intrekken om gewend te raken aan haar nieuwe leven. "Ik moest mijn job opgeven, dat was een bittere pil. Mijn leven veranderde compleet. Ik was altijd een feestnummer geweest maar plots werd ik noodgedwongen een huismus".

Diabetes
Lorraine meent dat haar diabetes type 2 voor de infectie heeft gezorgd die uiteindelijk tot de amputatie leidde.

Complicaties van diabetes van dat type zijn onder meer zenuwbeschadiging en een verstoorde bloeddoorstroming. Mensen met diabetes lopen 30 procent meer gevaar op een amputatie omdat de ziekte de bloedcirculatie in de ledematen verzwakt.

Ook na de amputatie heeft Lorraine nog last van ontstekingen en zweren. In 2014 moest ze in een kunstmatige coma gebracht worden wegens een infectie op haar beenstomp. Ze moet nu ook nierdialyse krijgen.

Een nieuwe prothese zou haar leven veranderen omdat ze dan niet meer de noodzaak zou voelen haar prothese te verbergen. "Wie weet kan ik ooit weer hoge hakken dragen".