Het 3D-printen van menselijk weefsel evolueert zo snel dat Organovo, een bio-printingbedrijf uit San Diego, deze doorbraak in het vooruitzicht stelt.

Laag voor laag
Zoals bij andere vormen van 3D-printen wordt bij het bioprinten laagje voor laagje materiaal op elkaar geplaatst, in dit geval levercellen, om een fysieke entiteit te vormen, in dit geval menselijk weefsel. De belangrijkste hindernis bij het maken van weefsel is de aanmaak van een vasculair systeem dat het weefsel van zuurstof en voedingsstoffen voorziet. Het gevaar bestaat dat levende cellen letterlijk afsterven nog voor ze van de printertafel komen.

Zo dik als vijf bladen
Oganovo meent dit probleem te hebben omzeild. "We hebben weefseldiktes van meer dan 500 micron bereikt en zijn erin geslaagd natuurlijk functionerend leverweefsel minstens 40 dagen operationeel te houden", aldus woordvoorder Mike Renard.

Een micron is een miljoenste deel van een meter. Ter vergelijking: een blad printpapier is 100 micron dik. Het weefsel dat Organovo aanmaakte is dus zo dik als vijf bladen printpapier.

Maar het volstaat niet hepatocyten te printen, de cellen die het leeuwendeel van het leverweefsel innemen. Er zijn in het weefsel tal van celtypes met verschillende functies die met elkaar moeten samenwerken om een levend menselijk orgaan te maken.

De onderzoekers van Organovo wisten ook cellen samen te voegen die kleine vasculaire netwerken aanmaken, waardoor het bedrijf zich sterk maakt weldra dik weefsel te zullen kunnen maken met een lange levensduur.

Enkel voor onderzoek
De lever die volgend jaar geprint zou worden, zal enkel voor onderzoek in het labo gebruikt worden. De lever zal diverse medicijnen moeten testen. Het belang daarvan is niet te onderschatten: het ontwikkelen van een nieuw medicijn kost gemiddeld 1 miljard euro en neemt twaalf jaar in beslag.

Organovo heeft nog geen informatie vrijgegeven over mogelijke toekomstige implanteerbare organen. Het goedkeuren van 3D-geprinte organen voor klinisch gebruik belooft nog een proces van lange adem te worden.

Keerpunt
Hoe dan ook is de creatie van een levensvatbare lever een keerpunt voor de bio-printingindystrie en en de geneeskunde omdat het bewijst dat 3D-geprint weefsel lang genoeg in leven kan gehouden worden om er de effecten van medicijnen op te testen of om te implanteren in een menselijk lichaam, waar het zich verder kan ontwikkelen.