An Peeters.
Volledig scherm
PREMIUM
An Peeters. © Joel Hoylaerts / Photonews

An (34) ging op zoek naar haar donorvader. “Zelfs zonder een DNA-test zagen we veel gelijkenissen”

“Tien jaar geleden kwam An (34) onverwachts te weten dat ze een donorkind was. Na een jarenlange zoektocht via DNA-databanken deed ze het schier onmogelijke: ze vond haar biologische papa. Ze vertelt over de emotionele rollercoaster die haar leven was én geeft tips voor mensen die een stamboomonderzoek willen starten. “De fertiliteitsarts gaf mij de boodschap: ‘Stop maar met zoeken en wees gewoon dankbaar dat je bestaat’.”

  1. Yung (45) ging op zoek naar haar roots. “Mijn adoptieouders zijn gekraakt toen ze hoorden dat ik geen weeskind was”
    PREMIUM

    Yung (45) ging op zoek naar haar roots. “Mijn adoptieou­ders zijn gekraakt toen ze hoorden dat ik geen weeskind was”

    Adoptie klinkt als een sprookje: ‘geredde’ kindjes die elders een warme thuis krijgen. Maar dat is niet altijd zo. Soms schuilt er een droeve realiteit achter, getekend door fraude, ontvoeringen en misbruik. Dat ontdekte Yung Fierens (45) eigenhandig: haar verleden bleek een leugen te zijn. “Mijn biologische moeder bleek al twee jaar naar mij op zoek. Ik viel letterlijk van mijn stoel toen ik dat las.”
  2. Geen Olivia of Noah... maar welke naam dan wel? Mama’s Anita en Bieke wisten het zelfs na de geboorte nog niet

    Geen Olivia of Noah... maar welke naam dan wel? Mama’s Anita en Bieke wisten het zelfs na de geboorte nog niet

    Wekenlang ligt het geheim op je tong en dan, na negen maanden, breekt dat gloriemoment aan. Je sluit je baby in je armen en roept luidkeels: Ella-June! Tobias! Lima! De meeste ouders weten al lang vooraf hoe hun kleine spruit zal heten. Maar soms gebeurt het dat een baby zónder naam aan het prille leven begint. Mama’s Anita en Bieke getuigen. “Mijn man wou Celine, ik Zoë. Maar de tijd haalde ons in.”