Getty Images
Volledig scherm
PREMIUM
© Getty Images

“Feesten is het allerlaatste waar ik aan denk.” Op naar de bevrijding? Een psycholoog, socioloog en econoom reageren op veelgehoorde bekommernissen

Vanaf vandaag mogen we weer op restaurant, naar de bioscoop en naar de fitness. Het maakt het steeds tastbaarder: op een dag in de (nabije?) toekomst zullen alle coronamaatregelen versoepeld worden en zullen we gulzig kunnen genieten van de vrijheid. Maar zijn we daar klaar voor? Psychologe Leslie Hodge, socioloog Walter Weyns en econoom Rudy Aernoudt reageren op acht reële bekommernissen, van onwil om het opnieuw druk te hebben tot angst om zonder werk te vallen. “Ik moet voor het eerst terug naar kantoor. Gisterenavond had ik een paniekaanval.”

  1. Een voorproefje van NINA. Prof Liesbet Stevens: “Ik was altijd gevoelig voor onrecht”

    Een voorproef­je van NINA. Prof Liesbet Stevens: “Ik was altijd gevoelig voor onrecht”

    “Als kind was ik boos als mijn broer niet moest afwassen: ik vond dat ik dat niet moest aanvaarden.” Liesbet Stevens verzet zich al haar hele leven tegen alle vormen van discriminatie. Dat doet ze als professor seksueel strafrecht, als adjunct- directeur van het Instituut voor de Gelijkheid van vrouwen en mannen (die burgerlijke partij is in de zaak De Pauw), maar ook als mama van vier. “Wij benoemen thuis alles, ook over seksualiteit en relaties. Mijn oudste zoon lacht weleens dat hij Otis Milburn is, één van de hoofdpersonages in de serie ‘Sex Education’.”
  2. “Voel je niet schuldig als je niet juichend naar kantoor gaat”: 9 op de 10 Belgen zijn ongelukkig op het werk. Geluksexpert legt uit hoe je je werkvreugde terugvindt
    PREMIUM

    “Voel je niet schuldig als je niet juichend naar kantoor gaat”: 9 op de 10 Belgen zijn ongelukkig op het werk. Geluksex­pert legt uit hoe je je werkvreug­de terugvindt

    Elke week interviewen we een expert over zijn of haar vakgebied. Deze week: Dajo De Prins (45), geluksexpert. Hij schreef zojuist een boek over werkgeluk, want dat kwam het voorbije jaar aardig onder druk te staan. We zagen geen fijne collega’s, planden veel vermoeiende zoommeetings en misten verkwikkend persoonlijk contact. De coronacrisis reduceerde onze job tot de essentie: werken. En dus smolt voor velen de arbeidsvreugde weg. Maar wat bepaalt arbeidsvreugde precies? En hoe kan je het (terug)krijgen?