Afrikaanse leeuwen en luipaarden zijn niet bepaald de beste vrienden. Leeuwen hebben zelfs de gewoonte om luipaarden te doden. Het was dan ook een grote verrassing om te zien hoe een vijf jaar oude leeuwin zich ontfermde over een luipaardwelpje van amper een week oud. Een gast van de Ndutu Lodge in het Ngorogoro-reservaat slaagde er dinsdag in de unieke beelden te maken.

"Het is ongezien," zegt Luke Hunter, directeur van Panthera, een ngo die zich inzet voor wilde katten. "We hebben dit nooit eerder in het wild gezien." Het is onduidelijk hoe de leeuwin en het luipaardje elkaar vonden of waar de echte moeder van het luipaardwelpje is, maar volgens Hunter ziet het er momenteel naar uit dat het moederinstinct van de leeuwin het overneemt van haar agressieve instinct.

De leeuwin Nosikitok heeft zelf ook welpjes die ongeveer even oud zijn als het luipaardje, aldus KopeLion, een milieuorganisatie die haar volgt via een zendertje in de halsband.

Het gedrag is ongewoon, maar volgens Hunter is het fysiek perfect mogelijk dat de leeuwin het welpje grootbrengt. Beide soorten produceren een gelijkaardige moedermelk en de zoogtijd is vergelijkbaar, maar er spelen helaas nog andere factoren een rol en die zijn niet in het voordeel van de luipaard.

"Dit is allemaal speculatie en ik hoop op het beste," zegt Hunter, "maar ik denk dat de uitdagingen voor dit kleine ventje om te overleven echt immens zijn".

Eerst en vooral zal de leeuwin het welpje terug naar haar nest moeten brengen, verklaart Hunter. Op dit moment zijn er enkel beelden van Nosikitok die het jong zoogt weg van haar andere welpjes. Het is niet zeker dat de andere jongen de luipaard zullen aanvaarden.

Zelfs al laten de leeuwenwelpjes de vreemde eend in de bijt toe, dan zijn er nog andere grote bedreigingen zoals hyena's en bosbranden. Volgens Hunter is de kans dat een nest welpjes het eerste levensjaar overleeft ongeveer één op twee.

Leeuwinnen zonderen zich af om hun jongen ter wereld te brengen, maar keren terug naar de groep wanneer de welpjes zes tot acht weken oud zijn.

"Het is erg onwaarschijnlijk dat de leeuwentroep het zal aanvaarden," legt Hunter uit. "leeuwen hebben erg rijke, complexe sociale relaties waarin ze individuen herkennen - aan hun uitzicht en hun gebrul - dus ze zijn heel goed in staat om hun welpjes van anderen te onderscheiden. Als de rest van de troep het welpje vindt, is de kans groot dat het gedood wordt."

Zelfs wanneer dat niet zou gebeuren, zal het welpje er dan toch alleen voor komen te staan. Normaal gezien blijft een luipaardjong bij zijn moeder tot het twaalf à veertien maanden oud is. Zelfs indien het luipaardje lang genoeg in leven blijft om mee naar de troep te gaan, dan zal het nog maar twee maanden oud zijn - veel te jong om op eigen benen te staan.

Mocht het luipaardwelpje toch overleven en de volwassenheid bereiken, dan zal het volgens Hunter hoogstwaarschijnlijk terugkeren naar het normale luipaardgedrag. "Zelfs de vroege blootstelling aan de leeuwenmaatschappij zou de miljoenen jaren van evolutie die van de luipaard een superieure solitaire jager hebben gemaakt, niet kunnen onderdrukken. Ik ben er zeker van dat hij zijn eigen weg zou gaan."  

"Leeuwinnen zijn bijzonder toegewijde en zorgzame moeders," zegt Hunter. Maar zelfs met de beste adoptiemoeder ter wereld is er een mirakel nodig om dit verhaal tot een goed einde te brengen.