Maar de neushoorn leefde tenminste nog. Haar redders waren zodanig onder de indruk dat ze het dier Hope noemden. Vorige week volgde er een gezichtsreconstructie om de wonde te dichten, het was al de zesde zware operatie sinds het wrede voorval. Of het veel zal uithalen, is vooralsnog niet bekend.

De ingreep, die via livestream te volgen was, werd uitgevoerd door dierenartsen in het noordoosten van Zuid-Afrika. In 2015 werden in die regio maar liefst 1.175 neushoorns gedood. Jaarlijks overleven 80 à 120 exemplaren het, maar meestal zijn hun verwondingen te gruwelijk voor woorden.

"Geen handleiding"
"Er bestaat geen handleiding die zegt hoe je zoiets moet oplossen", stelt Gerhard Steenkamp. Hij is een van de bazen van Saving the Survivors, een organisatie die zich vooral op de verzorging van neushoorns richt. "De ervaring die we opdoen, zal dienen om de soort te helpen overleven. Ze worden vermoord voor iets dat niet eens de gezondheid van de mens vooruithelpt."

Hope is uitgegroeid tot het uithangbord van de overlevers, maar een modelpatiënt is ze niet altijd. Zo kreeg ze door hard te schuren de platen los die dierenartsen in haar schedel geboord hadden om de wonde af te dekken. "Maar toch is 60 procent intussen hersteld", aldus Johan Marais. Hij is de dierenarts die Saving the Survivors oprichtte. Al blijft het gat, dat zelfs haar sinussen blootlegt, immens (zie video hieronder, niet voor gevoelige zielen; nvdr).

De dierenartsen gebruikten speciale draden die vanuit Canada geïmporteerd werden en normaal enkel bij maagoperaties van mensen gebruikt worden. Bedoeling is om de huid aan beide zijden van de wonde samen te trekken, zonder het te laten breken. "Vergelijk het met schoenveters", aldus Marais. Daarna werd de wonde ingewikkeld met verband en blauwe tape.

"Het is de eerste keer dat zoiets gedaan wordt bij een dier", voegt Marais toe. "Binnen twee weken zullen we meer weten. Hopelijk laat ze alles zitten, dat wordt de grootste uitdaging."

Vijf dagen geleden volgde er alvast hoopgevend nieuws. "Het is nu zes dagen geleden dat we haar geopereerd hebben. Het is een klein mirakel, maar van die dingen op haar snoet trekt ze zich niet te veel aan." En een klein stukje van de hoorn is zelfs weer gegroeid. "Groter dan een spiegelei is het niet, maar het blijft wonderbaarlijk. We twijfelen of dit ook op andere plaatsen zal gebeuren, maar het gaat hier natuurlijk wel om Hope. Waar er hoop is, is er leven."