Verellen hield een speech op het congres waarin ze uithaalde naar de overheid en de hulpverlening. Haar conclusie: België was niet voorbereid op de aanslagen van 22 maart 2016. "Ik was radeloos en voelde me in de steek gelaten. Er was helemaal geen psychologische expertise. Er hadden mensen naar mij moeten komen. Om voor mij te zorgen en te ontdekken wat we nodig hebben. Mensen met een gekwetst hart en lichaam kunnen zich niet zomaar focussen op het alledaagse leven. We mogen al blij zijn als we emotioneel gezond genoeg blijven om de draad van ons leven op te pikken", zei ze volgens de VRT-redactie in haar speech. "Nu hebben we het gevoel dat we even snel vergeten zijn als de aanslagen zich hebben voorgedaan."  

Dat het de eerste grote aanslag in ons land is, mag volgens Verellen geen excuus zijn voor de falende hulpverlening. "Ik vraag me af of de betrokken instanties acht maanden later hier wel iets uit geleerd heben."  Intussen heeft de weduwe zelf een vrijwilligersbeweging opgericht, waarin lotgenoten hun verdriet en hun verhalen kunnen delen.

Dit kan beter
Verellen reikt in haar betoog drie punten aan waar België de slachtofferhulp bij dit soort van rampen kan verbeteren. Ze vraagt ten eerste om meer gespecialiseerde hulpverleners. Daarnaast zou de hulpverlening meer via een centraal punt moeten verlopen. Verellen erkent dat er een callcenter werd opgericht, maar zelf stelt ze een website voor, met informatie voor alle slachtoffers en betrokkenen. Als laatstse bestaat er nog altijd geen volledige lijst van slachtoffers en dat is een probleem. De weduwe vindt het nodig dat slachtoffers elkaar makkelijker kunnen vinden. Volgens Verellen is dat ook een manier om terreur en extremisme in de toekomst te vermijden.