Zuhal Demir (N-VA) versus Mieke Van Hecke (CD&V) over samenleven in gekleurde steden

Jan Aelberts
De uitdaging geldt van Gent tot Genk: hoe kunnen mensen met verschillende roots in harmonie samenleven? De visies van de Genkse N-VA-kopvrouw Zuhal Demir (38) en de Gentse CD&V-lijsttrekster Mieke Van Hecke (71) liggen verder uit elkaar dan hun twee steden. Zegt de Gentse: "Ik wil dat religie zichtbaar is in de samenleving." Antwoordt de Genkse: "Dan kennen we binnen tien jaar shariarechtbanken zoals in Engeland."

Het gesprek begint en eindigt met een klinkende kus. "Ik embrasseer graag", zegt Van Hecke in het Algemeen Gents. De Limburgse lacht. "Ik ook." Ze waarderen elkaar. Maar als ze even later de degens kruisen, voor het eerst, laten ze niet na stevig te steken. Er wordt gezucht, gevloekt, met de ogen gedraaid en beschuldigd. "Ik zie dat meisjes met een hoofddoek gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt", schermt de gewezen kopvrouw van het katholiek onderwijs. "Ik zie, ik zie, ik zie. U bent precies God die alles ziet", steekt de jonge staatssecretaris terug. En garde.

Zuhal Demir jaagt op de CD&V-sjerp in Genk. De mijnstad wordt geroemd om haar integratiebeleid, maar zij ziet steeds meer segregatie. "Vooral de Turkse gemeenschap plooit zich terug. En het helpt niet dat de burgemeester (CD&V'er Wim Dries, red.) clubs zoals de Grijze Wolven subsidieert, waarin alleen mannen de politiek van Erdogan bejubelen. Zo hou je die gemeenschap nog meer in haar cocon."

Je hebt 9% van dit artikel gelezen



Alle artikels uit de krant