Exclusief voor abonnees

RIK TORFS

COLUMN | Maarkedal

Zondag heb ik uren naar de Ronde van Vlaanderen gekeken. Ik was het niet van plan. Maar het regende. Dan blijf je binnen, wordt de wereld kleiner, terwijl de heldendaden die de coureurs verrichten, toenemen. Kortekeer, Muur, Taaienberg. Begin er maar aan. Kijken naar de Ronde van Vlaanderen is onderduiken in een veilige wereld. Niets verandert. In de Ronde van 1967 was Dino Zandegu vlugger dan Noël Foré, nadat de rivalen Eddy Merckx en Felice Gimondi hen lieten ontsnappen. De 'razendsnel evoluerende kennismaatschappij' waar mensen vandaag zo gewichtig over doen, bestond niet. Niemand was IT-consultant of HR- manager. Er waren veel cafébazen. Maar de Ronde was zoals nu. Een veilige cocon waarin niets kan gebeuren. Een oorlog en een staatsgreep zijn onwaarschijnlijk. Geen mens lijdt honger. Niemand eet gezond. Toch krijg je als kijker heroïek te zien. Ze straalt op je af. Je wordt zelf een beetje een held. Zonder enige inspanning. De democratisering van het heldendom.

Lees je graag alle artikels op HLN?

Krijg nu 1 maand onbeperkt en gratis toegang tot alle artikels.

Ik wil toegang
Digitaal abonnement HLNDigitaal abonnement HLN1ste maandgratis

Stop of pauzeer wanneer je wil

  • Onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Iedere week gratis tickets en straffe kortingen


Alle artikels uit de krant