Pompoentijd

Ik ben al jaren gefascineerd door tomaten, dat weet inmiddels zowat iedereen. Maar ook pompoenen hebben bij mij een streepje voor. Het was opa die ze in de moestuin had groeien, op een braakliggend stukje grond, waar ze ongehinderd konden woekeren. Majestueus en groots, zo herinner ik ze mij. Opa maakte er een sport van om de grootste exemplaren te kweken. Nooit echt lekker en uiteraard veel te groot om alleen naar binnen te sleuren, maar met het grootste enthousiasme en fluitend van geluk. Tot groot jolijt van oma, die de zwaargewichten dan in stukken moest zien te krijgen en er soep van moest maken. Liters heeft ze er met de staafmixer doorgejaagd. Ook nu, meer dan 20 jaar later, doen ze mij terugdenken aan die tijd. Nostalgie in een kommetje: bij elke slurp een flashback naar hoe het toen was.



Alle artikels uit de krant