Pastoor Guido: "Ik sprak met zóveel mensen over doodgaan. Behalve met Viviane. Dat knaagt"

20 JAAR STRAAT | Bij Guido De Jaeger (73) in Astene

Vanuit zijn relaxzetel kijkt Guido vaak voetbal, de foto's van Viviane en haar familie op de koelkast als gezelschap.
Vanuit zijn relaxzetel kijkt Guido vaak voetbal, de foto's van Viviane en haar familie op de koelkast als gezelschap.
De zomerklassieker van deze krant viert feest. Twintig jaar lang belden reporters in de zomermaanden aan op lukraak gekozen adressen voor gesprekken over het leven en de liefde. Redactrice Sabine Vermeiren verzamelde de meest spraakmakende interviews, en gaat samen met fotograaf Pieter-Jan Vanstockstraeten bij twaalf mensen op 'herbezoek'. Nu eens in de Dorpsstraat, dan in de Kapelstraat of de Molenstraat: hoe is het de bewoners vergaan? En wat doet er nu écht toe, zoveel jaar later?
2014: Pastoor Guido De Jaeger (69) woont in de Nieuwstraat in Astene, in de pastorij achter de kerk. Hij deelt het huis met zijn huishoudster Viviane (66) en haar zoon Bavo (30). Viviane heeft uit haar lang ontbonden huwelijk ook nog een andere zoon, Bernard.
Joost De Bock 2014: Pastoor Guido De Jaeger (69) woont in de Nieuwstraat in Astene, in de pastorij achter de kerk. Hij deelt het huis met zijn huishoudster Viviane (66) en haar zoon Bavo (30). Viviane heeft uit haar lang ontbonden huwelijk ook nog een andere zoon, Bernard.

2014: Pastoor Guido De Jaeger (69) woont in de Nieuwstraat in Astene, in de pastorij achter de kerk. Hij deelt het huis met zijn huishoudster Viviane (66) en haar zoon Bavo (30). Viviane heeft uit haar lang ontbonden huwelijk ook nog een andere zoon, Bernard. Langs de buitenkant lijkt het alsof ze een heel gewoon gezinsleven leiden. Maar dat is niet zo, benadrukken Guido en Viviane: ze leven samen als broer en zus. Ze slapen gescheiden, en respecteren Guido's celibaat. Ze willen wél hun hele leven samenblijven.

2018: Z'n kazuifel draagt Guido nog wel eens, maar steeds minder: hij heeft zijn pastoorstitel afgestaan. Maar nog zoveel ingrijpender was, in maart 2017, het overlijden van Viviane.

Zoals Guido een roeping had, had ook Viviane er één. Ze wou zorgen voor Guido. Op het einde zijn de rollen omgedraaid en zorgde Guido voor háár. In maart 2017 is Viviane gestorven. In de veel te grote pastorij zoekt Guido nog elke dag naar invulling van de leegte. Een beetje minder als pastoor, want hij gaf zijn titel af en werd parochievicaris. En een beetje meer als pépé van Vivianes nageslacht - niét z'n eigen.

Er gaat een zekere ironie mee gepaard: doodgaan hoort bij de job van pastoor. Maar met de dood van Viviane heeft Guido nooit om gekund. In dezelfde keuken waar Guido en Viviane voor het interview van 2014 nog samen aan tafel zaten, staat op de vensterbank nu een bidprentje waar vooraan de beeltenis van Viviane op staat. "Dat is Viviane, op het laatste feest waar ze mee naartoe is geweest. Het was de trouw van een nicht. Daar heeft ze nog op haar eigen bescheiden manier plezier aan beleefd." Elke ochtend, meteen nadat hij wakker is, steekt Guido naast dit prentje een kaars aan. "Wil je koffie? Ik zal er zetten. Het is nog opgieten 'à la Viviane' hier. Viviane wou van een koffiezet niet weten. Daar kwam geen goeie koffie van, vond ze."

In de keuken valt, wat achteloos, een man binnen. Hij schudt beleefd een hand, wisselt een paar vlotte woorden met Guido en verdwijnt dan weer naar boven, waar hij vandaag in wat dozen zit te rommelen. "Dat is Bernard. De oudste zoon. Bernard is getrouwd en woont hier niet meer. Maar er gaat geen week voorbij zonder dat hij of zijn broer hier binnenspringt." Zoon? Zei Guido nu werkelijk 'zoon'? "Ja, maar bekijk hem. En je weet dat ik er biologisch voor niks tussen zit. Het zegt vooral iets over wat ik voor hem beteken en hij voor mij."

Je hebt 21% van dit artikel gelezen



Alle artikels uit de krant