Exclusief voor abonnees

Onze opinie. Wordt alles na corona weer als vroeger? Laten we hopen van niet

Jan Segers
Bart Leye Jan Segers

Heeft u gisteravond voor het eerst in uw leven staan applaudisseren voor niemand in het bijzonder? Stond u plots te klappen voor iemand die u niet persoonlijk kent, voor iemand die u tijdens dat applaus niet kon zien of horen? Ik wel, in de motregen aan mijn voordeur. Vlaanderen eerde klokslag acht uur zijn helden van de zorg. Drie huizen verder dan het mijne klonk 'You'll Never Walk Alone', luid genoeg voor de hele wijk. Voor zoveel samenhorigheid moet je doorgaans naar Anfield Road in Liverpool. Maar vandaag heet zoiets een niet-essentiële verplaatsing. En daar staan hoge boetes op. Corona doet vreemde dingen met ons.

Maar wat erna? Wat als straks het virus is bedwongen? Wat als het applaus is uitgestorven en de gezangen zijn verstomd? Wat als de witte lakens zijn binnengehaald? Als het leven straks weer zijn normale gang gaat? Als de buren weer hun eigen boodschappen moeten doen omdat wij de handen vol hebben met de onze? Als we 's morgens weer op tijd aan de poort van de school of de fabriek moeten staan en 's avonds tijdig aan die van de crèche of de supermarkt? Wat als er tijdens de week weer keihard moet worden gewerkt en in het weekend weer gehold en gehaast naar al die activiteiten die nu voor onbepaalde tijd zijn opgeschort en uitgesteld: de gitaarles, het jeugdvoetbal, de cursus Spaans, de babyborrel voor Ibe, het concert van Eefje, de communie van Jack, de lentekoopjes met de vriendinnen, de Orval met de maten, de verjaardag van opa en de verkiezing van een nieuwe Open Vld-voorzitter? Wat dan?

Wat na corona? Wordt dan alles weer als vroeger? Of zal niets nog zijn zoals ervoor? En waarop moeten we hopen, eigenlijk? Op het eerste: dat alles in zijn oude vertrouwde plooi valt? Of op het tweede: dat we nooit vergeten wat corona ons heeft geleerd, als een geluk bij een ongeluk? Meer dan we vandaag beseffen wijzigt corona onze manier van leven, van werken, van denken, van voelen, van verwachten. Hebben we met zijn allen een reuzensprong gemaakt naar alles digitaal en wordt de werkplek straks alleen nog een ontmoetingsplaats? Verstaan we onder onze work-lifebalans nog hetzelfde als een maand geleden? Hebben we nog dezelfde verwachtingen van wat dit leven ons moet bieden? En wat als de helden voor wie we gisteravond stonden te klappen over een jaar of twee in staking gaan voor een hoger loon en een vroeger pensioen ten koste van het uwe? Zullen we ons dan nog herinneren hoe we dachten ten tijde van corona? Of zal het virus nog slechts een verre herinnering zijn en blijft vooral die eindeloze lente in eigen tuin ons bij, bekroond - gecoroneerd zeg maar - met een barbecue voor de overlevenden?

De vragen zijn talrijk, het enig mogelijke antwoord: dat we het vandaag niet weten. We leven in een onvoorspelbare wereld. Voor je 't weet worden helden opnieuw zondebokken en begripvolle werkgevers weer slavendrijvers. Voor je er erg in hebt, blijken de littekens van corona duurzamer dan de lessen. En blijken alle nieuwe inzichten en good practices niet bestand tegen de aloude routine, de druk van alledag, de dwang van de markt en de drang naar winst. Maar laten we niet somber doen. Laten we hopen dat corona een keerpunt wordt en dat bij wijze van boutade, zoals Herman De Croo (82) suggereert, de afkorting 'BC' niet langer zal staan voor 'before Christ' maar voor 'before corona'. Dat we hier met zijn allen sterker uitkomen, gezonder en gelukkiger.



Alle artikels uit de krant

2 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Peter Janssens

    Jan Segers zou beter sorry zeggen ! Nog geen maand terug was het van dit : "De paniek grijpt sneller om zich heen dan het coronavirus zelf"

  • danny janssens

    als we opnieuw leven als vroeger en geen respect hebben voor natuur klimaat en milieu dan gaan we om de 2 jaar een gelijkaardige epidemie krijgen tot het er eens goed op zal zijn. Al bij al is corona een doetje gebleken, niet te vergelijken met andere pandemieen die we al hebben gehad. We moeten werken om te leven niet leven om te werken.