Onze opinie: "Het spelinzicht van De Bruyne was nog scherper dan dat van Cruijff"

AFP

Het is echt: je kan maar beter Belg zijn. We mogen dan niet beschikken over een voetbalstadion dat het EK van 2020 waardig is, we staan wel prinsheerlijk in de halve finale van het WK. Dat kan pakweg het Brazilië van Neymar Jr. niet zeggen. Of Duitsland. Spanje. Het Argentinië van Messi. Het Portugal van Cristiano Ronaldo. Maar wij dus wel. Wat een onvoorstelbare weelde, met dank aan - en bij deze verlenen we hen voor eeuwig deze eretitel, wat er in de komende wedstrijden ook nog gebeuren moge - onze Gouden Generatie. Brazilië uit het toernooi gekegeld. Een mens moet zich in de arm knijpen om het te geloven. De superioriteit van Courtois, het charisma van Kompany, de vista van De Bruyne, de brille van Hazard, de orkaankracht van Lukaku.

In het verleden hadden we Eddy Merckx, maar dat waren andere tijden en een sport die 90 procent van de wereldbevolking niet interesseert. De Rode Duivels van Mexico '86? Dat was een jongensboek, vol meeslepende avonturen maar met zoveel minder literaire kwaliteit dan deze haast poëtische ploeg. Wie nog meer? Nafi Thiam, maar individueler dan een zevenkamp in de atletiek kan sport niet worden: de natie kijkt ernaar met bewondering en verwondering, maar een collectief delirium zal Thiam nooit ontketenen. Clijsters en Henin: dat kwam misschien nog een béétje in de buurt van de Duivelsgekte. Misschien. Een heel klein beetje.

Later, als we heel oud zijn, zullen we allemaal nog precies weten waar we waren op de snikhete dag dat België het grote Brazilië versloeg in de kwartfinale van het WK 2018.

Later, als we heel oud zijn, zullen we onze kleinkinderen verhalen vertellen over deze magische avond in Kazan. Hij liep sneller dan Usain Bolt, beweren we dan over Lukaku. Hij dribbelde virtuozer dan Maradona, roemen we Hazard. En over De Bruyne: zijn spelinzicht was nog scherper dan dat van Cruijff. En die armen van Courtois, jongens en meisjes, waren zo lang dat ze zijn hele doellijn overspanden. Zo, ongeveer, zal het verhaal gaan dat op koude winteravonden en warme zomerdagen wordt doorgegeven aan de volgende generatie.

En zeggen dat we hier in principe een stukje wilden schrijven om onszelf te troosten. Dat voetbal maar een spelletje is. Dat er in geen enkel land zoveel champagne per hoofd wordt ontkurkt als bij ons. Dat er nergens ter wereld een land is met meer sterrenrestaurants per vierkante kilometer, of meer pretparken op zo'n kleine oppervlakte. Maar ach, het zijn de arme Brazilianen die troost nodig hebben. Wij mogen bubbels schenken. Hopelijk nog twee keer. Ja, je kan maar beter Belg zijn.



Alle artikels uit de krant