Onze opinie. Helden, groot en klein: "Hartverwarmend is het hoeveel mensen nu het beste van zichzelf geven”

Belga
Zelfs mocht je hun namen inkorten tot initialen, dan nog kunnen ze hier niet op een dubbele pagina. Zo talrijk zijn ze, de helden groot en klein, soms in beeld maar veelal anoniem, die de strijd aangaan met het virus. De grote helden die zieke mensen verzorgen en gezonde mensen behoeden voor besmetting. De kleine helden die het land draaiende houden en ons veilig door de eerste turbulenties loodsen van wat straks een storm dreigt te worden.

Hartverwarmend is het hoeveel Belgen nu het beste van zichzelf geven, vakkundig en plichtsbewust, onvermoeibaar en onbaatzuchtig. Wees hen denkbaar en breng hun hulde. Geef hen vanop uw balkon een applausje, zoals in Italië, en vergeet vooral uzelf niet, als verantwoordelijke medemens. Want heldendom is zelden zo eenvoudig geweest als nu. In uw kot blijven volstaat. Meer dan burgerzin is er vandaag niet nodig om het verschil te maken tussen leven en dood.

Zelfs mocht je alle beroepen opsommen die vandaag een nuttige bijdrage leveren aan de bestrijding van het virus, dan nog kom je hier plaats tekort. Zo talrijk zijn ze, de functies waarin mensen elk apart hun kleine verschil maken dat opgeteld het gróte verschil maakt. Wie ze oplijst, die beroepen, dreigt er veel te vergeten. 

Te beginnen met de eerste lijn, de frontsoldaten. De artsen, de verplegers, de zorgkundigen in ziekenhuizen en woonzorgcentra, bij de mensen thuis en in hun eigen praktijk, aan het ziekbed en aan de telefoon. Inclusief al die gepensioneerde zestigers en zeventigers die nog één keer gehoor geven aan hun oude roeping. Virologen, pneumologen, cardiologen, psychologen. Moeders en opvangmoeders. Leerkrachten online. Rekkenvullers. Kassiersters. Inpakkers. Thuisbezorgers. Apothekers. Poetshulpen. Schoonmaakploegen. Vuilnisophalers. Spoeddiensten. Crisiscentra. Drukte. Hectiek. Op en over de limiet. Maar alles met een groot hart.

Het land gaat vandaag omzeggens op slot. Lockdown. We zijn aangewezen op blind vertrouwen. Bonne chance, madame Wilmès.

Dat is wat u ziet. Even belangrijk als het front is de backoffice. Directiekamers waarin mensen met verstand en empathie het hoofd koel houden en het hart warm. Managers en teamleiders die de schade voor hun bedrijf en voor het gezinsleven van hun medewerkers beperken. Vakbondsafgevaardigden die de mens doen primeren op de winst. En ja, ook politici, zij die dezer dagen onder vuur liggen van God en klein Pierke en daar zelf ook schuld aan hebben, verstard als ze zijn in hun ideologietjes en verward in hun strategietjes.

Premier Sophie Wilmès.
BELGA Premier Sophie Wilmès.

Scepticisme is toegelaten, maar op zijn minst verdient de regering van premier Sophie Wilmès het voordeel van die twijfel. Politieke meesterbreinen doen vandaag verongelijkt, maar Wilmès boezemt veel mensen vertrouwen in, ook Vlamingen, en ze is goed omringd. Geens, De Croo, De Crem, De Block: er zijn coyotes die cynisch zullen grijnzen, maar ik kan veel kwartetten samenstellen die qua IQ en EQ en inzake politieke savoir-faire en nuchterheid lager scoren. Het land gaat vandaag omzeggens op slot. Lockdown. We zijn aangewezen op blind vertrouwen. Bonne chance, madame Wilmès. Courage.

De samenhorigheid van vandaag is mooi, maar wat we echt aankunnen, allemaal samen en elk apart, zal de volgende tijd zwaar op de proef worden gesteld.

Want laat er geen misverstand over bestaan: het ergste moet helaas nog komen. Tot dusver heeft onze solidariteit iets idyllisch. Vanmiddag zullen we in de eerste lentezon op ons terras nog snel die fles rosé ontkurken die we gisteren hebben buitgemaakt in de supermarkt. En zullen we na het derde glas besluiten dat het nog wel meevalt met die corona. 

Maar we weten beter. A hard rain's gonna fall. Het virus zal pas na dit weekend in volle hevigheid toeslaan. Vandaag is iedereen nog zen, maar morgen zal er steeds vaker een wiel afdraaien en zullen her en der de stoppen doorslaan. De vermoeidheid zal toenemen, de prikkelbaarheid ook. Jengelende kinderen, hulpeloze bejaarden. Tijdelijke werkloosheid, oplopende facturen. De samenhorigheid van vandaag is mooi, maar wat we echt aankunnen, allemaal samen en elk apart, zal de volgende tijd zwaar op de proef worden gesteld.

Drie weken geleden kende niemand van ons iemand die besmet was. Vandaag kent iedereen er één, twee, vijf of tien. Morgen zullen dat er twintig zijn. Overmorgen vijftig. Eind volgende week zal iedereen iemand kennen die in het ziekenhuis voor zijn of haar leven vecht. En tegen begin april, de zondag waarop de Ronde had moeten doorgaan, Vlaanderens Mooiste, zal nagenoeg elke Vlaming iemand kennen die aan Covid-19 is overleden. Het virus is ongrijpbaar, maar tegelijk voorspelbaar als het om doden gaat. Vluchten kan niet meer.

We can be heroes / just for one day. Dat is wat wijlen David Bowie zong. Occasioneel heldendom is iedereen gegeven. Laten we onszelf sterkte inspreken voor wat komen gaat. En doen wat we kunnen, elke dag, en elk op zijn vierkante meter.

Jan Segers

jan.segers@persgroep.be

Twitter: @jshln

Lees ook:

Vrouw van overleden patiënt: “Ik heb mijn man niet meer gezien. Zelfs zijn kist mag niet open” (+)

Zij zorgen dat ons land blijft draaien: helden van vandaag zijn niet alleen dokters, verplegers en wetenschappers (+)



Alle artikels uit de krant

21 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • François THIJS

    Helden is wat overdreven, maar de mensen die nu in de weer zijn om onze samenleving ietwat draaiende te houden, verdienen toch groot respect. Maar het zijn nu vooral de niet zo fantastisch betaalde werknemers, van wie nu de meeste inspanningen worden gevraagd. Thuisverpleging, verpleging in het ziekenhuis, poetshulpen, personeel in en de grootwarenhuizen, postbodes … De Corona-crisis bewijst in ieder geval een ding. Dat de verloningspiramide in onze samenleving volledig is scheefgegroeid.

  • Jo Debacker

    Mijn vrouwtje werkt zoals vele anderen in de private thuisverpleging. Da's niet alleen thuis, ook bejaardentehuizen. Voor hun is er niets van materiaal verkrijgbaar, geen communicatie van de overheid, niets. De VBZV probeert hier iets aan te doen, maar het blijft stil aan de overkant. Kan de krant hier de bevoegde ministers eens over aanspreken aub? Mijn vrouwtje is weer weg van 5u45, met 5 COVID patienten tussen de 52 vandaag. Dank aan iedereen, front en backoffice!

  • Leo Peeters -Duym

    Ik geef nu het beste van mezelf, GRATIS (boodschappen doen voor oudjes, zonder met hen in contact te komen), niet om mijn kost te verdienen of mijn beroepsplicht te doen, en zeker niet om mijn zakken te vullen (20€ voor een dokterstelefoontje, schandelijk).

  • Herman Cohen

    Jan Segers; vele mensen geven en gaven het beste van hun zelf.Het feit dat het beleid het nodig vond om op deze mensen te bezuinigen, hun sociale statuten af te breken , breek deze samenleving zuur op. Wel geld voor de aandeelhouders, bedenkelijke belastingvoordelen voor beperkte groepen ten koste van het algemeen belang. Persoonlijk gewin voor solidariteit. De sky mag de limit zijn voor de rijken maar deze manier van leven heeft zijn limit bereikt.

  • Hilde Verberckmoes

    Crèches moeten open blijven, maar onthaalouders die thuis kinderopvang doen, die geen familie of vrienden mogen binnen laten, moeten wel de gezondheid van gans hun gezin op het spel zetten. Daar mogen dan wel vreemden binnenkomen en heel dicht bij elkaar komen!