De vier gedupeerde laatstejaars, vlnr: Julie D'Hooge, Eline Klönhammer, Arno Kindt en Felix Rabou.
Volledig scherm
PREMIUM
De vier gedupeerde laatstejaars, vlnr: Julie D'Hooge, Eline Klönhammer, Arno Kindt en Felix Rabou. © Photonews

Je eerste liefde missen, je eerste reis zien sneuvelen, je studiekeuze moeten maken... Hoe voelt het om 17 of 19 jaar te zijn in tijden van corona?

Dit had het jaar van hun leven moeten worden. De eindejaarsreis, het middelbaar afzwaaien en dan de wijde wereld in, op eigen benen. Niets van dat voor 'de klas van 2020'. Het coronavirus zet alle dromen op pauze. "Er gingen al veel mooie momenten verloren", zeggen de laatstejaars zelf. Maar ook zij beseffen: "We zitten allemaal in hetzelfde schuitje."

8 reacties

  • Bernd Vaes

    1 jaar geleden
    Hoe het voelt? Eindelijk ontdekken de jongeren, dat de huidige waarde niets waard zijn.
  • Roger Geens

    1 jaar geleden
    Deze jonge mensen kunnen zich tijdelijk de huidige situatie aanvoelen zoals de jongeren zich voelden bij het begin van de 2de Wereldoorlog .Die jongeren moesten hun dromen toen ook een tijd lang al hun dromen opzij schuiven en hopen dat zij de oorlog zonder veel schade konden doorkomen .Het leven is niet altijd zoals je verwacht .
  • Johan Hendrickx

    1 jaar geleden
    Een goede test voor de door 'sociale' media geleide jongeren
  • Johny Vermeiren

    1 jaar geleden
    Wees blij dat dit maar tijdelijk is en zal overgaan, het is geen oorlog, denk eens aan mensen die in het ziekenhuis liggen! En 18 jaar vieren kan je later, in betere tijden! Blij dat sociale media bestaat, Skype, Whatsaap enz dus...
  • emiel wouters

    1 jaar geleden
    Wat kan je al niet beter doen, dan Niets te doen. EEN jaar lang niets doen. Genieten van de natuur, zuivere lucht inademen. Als er al minder hartinfarcten, zullen toch ook de jeugdziekten verdwijnen, of niet. Geniet nog een jaartje, en dan denken aan de toekomst die er toch niet zal zijn.