Hoofdzaken

Vrienden

Het ging vrijwel altijd zo: een timide klopje op de deur, ik die 'Jaha!' riep, hij die in staat van gedeeltelijke naaktheid m'n kamer binnen strompelde en zuchtend op het bed neerzeeg. Waarna ik hem vanop m'n bureaustoel vragend aankeek en hij, nog zuchtender, hoogst bedenkelijk naar de grond staarde, zo schuldbewust mogelijk antwoordde dat het weer eens verschrikkelijk was geweest en finaal trakteerde op een rondje spitante zelfspot.

Je hebt 21% van dit artikel gelezen



Alle artikels uit de krant