Exclusief voor abonnees

Hilda is 80 en eenzaam: “Mijn hondje is de reden waarvoor ik leef”

Geen mensen in de fotokaders bij Hilda Oninckx, wel dieren die haar eenzaamheid verdrijven.
Geen mensen in de fotokaders bij Hilda Oninckx, wel dieren die haar eenzaamheid verdrijven.
“Er zijn dagen dat ik niemand spreek. Gelukkig heb ik mijn hondje nog. Nu babbel ik tegen Balou.” Hilda Oninckx is tachtig, woont op een zorgflatje in het Antwerpse Berchem en voelt zich erg eenzaam. “Ik heb niemand meer. Daar kóós ik niet voor, het is gewoon zo gelopen.”

Je hebt 4% van dit artikel gelezen

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

  • Slechts €6,95 €4,95 per 4 wekenGeniet 1 jaar van deze voordelige prijs
  • Lees 4 weken gratisEn krijg onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Stop wanneer je wilOok tijdens jouw proefperiode
Lees 4 weken gratis


Alle artikels uit de krant

30 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Mady Vermeulen

    Ja adam, nonden laten véél pootafdrukken achter op je hart. De ene kan eenzaam zijn tussen een mensenmassa. De andere voelt zich nooit alleen omdat hij dag en nacht een trouwe viervoeter aan zijn zijde heeft. Eenzaamheid ligt voor een groot stuk aan jezelf. Ik ben niet eenzaam, maar toch mis ik mijn hondenvriend meer dan ik zeggen kan.

  • Joan J Gomes

    Verschrikkelijk ..tsja men is heden ten dage niet meer zó sociaal ..arme arme vrouw

  • Richard Tolenaars

    Triestig voor deze dame, laten we met z'n allen een kaartje sturen.

  • aaron aerts

    Ik ben 37, en ben ook enorm eenzaam. De communicatie die ik heb, buiten m'n werk, is de fiscus die weer komt innen of een boete van het een of ander.

  • Joan Lute

    Begrijp heel goed wat mevrouw meemaakt. De trouwe vriendschap en affectie van een hond met een goede thuis is altijd zuiver en oprecht. Met mensen daarentegen loop je vaak het risico dat wanneer je tegenspoed kent ze je volledig dumpen alsof er nooit sprake is geweest van een vriendschapsband.. Nadat ik invalide ben geworden tengevolge van vluchtmisdrijf is me meermaals het mes in de rug gestoken door hen die ogenschijnlijk mijn beste vrienden waren.