Bruno Lusakiovovo, de vader van Simon Lembi.
Volledig scherm
PREMIUM
Bruno Lusakiovovo, de vader van Simon Lembi. © Baert Marc

Familie wachtte 20 jaar op dag dat Simon levend werd teruggevonden: "Dolblij dat hij nog leeft, doodongelukkig dat hij ons niet wil zien"

Simon Lembi was 14 jaar toen hij in 1999 in Brussel verdween. Bijna twintig jaar lang hebben zijn ouders, broer en twee zussen elke dag gehoopt dat hij levend zou worden gevonden. Gisteren kregen ze éindelijk dat goede nieuws. Maar onmiddellijk kwam ook die uppercut: Simon wil niets meer met hen te maken hebben. Hij vluchtte doelbewust van huis weg en begon een nieuw leven. "We zijn in shock."

11 reacties

  • Cecarine De Smet

    4 jaar geleden
    Idd Filiep Lapeire, hier klopt iets niet!! Best gans deze affaire eens uitpluizen, ik denk dat we zouden kunnen verschieten!!!
  • Elle Devee

    4 jaar geleden
    Hij zal wel zijn redenen gehad hebben om weg te lopen. En heeft waarschijnlijk nog steeds dezelfde redenen om hen niet te willen terugzien. Misschien moet men zich eens gaan afvragen waarom?
  • WILFRIED DE WILDE

    4 jaar geleden
    Inderdaad Dirk, simpelweg omdat die ons geen bal interesseert.
  • Filiep Lapeire

    4 jaar geleden
    Weglopen aan 14 jaar, 20 jaar wegblijven, zelfs zijn naam veranderd en geen totaal geen contact willen met zijn ouders. Misschien moeten deze ouders een keer doorgelicht worden want daar is er waarschijnlijk wel iets meer aan de hand.
  • Jan vanderwallen

    4 jaar geleden
    Wie weet hoeveel geld is daarin gestoken om die gast op te sporen.
  1. PREMIUM

    "Op het matje na kritiek op het konings­huis"

    In de vijfentwintig jaar die ze samen omriepen, maakten Saartje Vandendriessche en Geena Lisa Peeters veel mee. "Toen ik begon, waren de presentaties nog live. Ik herinner me hoe ik in slaap was gevallen in een zetel op de VRT, terwijl ik nog de afkondiging van de zaterdagavondfilm moest doen", vertelt Geena Lisa. "Ik was net op tijd terug, maar de slaapstriemen stonden nog op mijn gezicht." Saartje werd dan weer bij de bazen geroepen omdat ze iets kritisch had gezegd over het koningshuis. "Ik zei dat ze niet moesten werken ofzo. Dat mocht blijkbaar niet", lacht ze. Ook liep er een opvallende klachtenbrief voor haar binnen. "Daarin stond dat het niet hoorde dat de VRT anorexiapatiënten toeliet op het scherm. Man, toen was ik kwaad! Maar nu kan ik er wel om lachen."