Elke week vier groepsverkrachtingen (en echt aantal slachtoffers ligt nog hoger)

"In zedendossiers bestaat een heel groot 'dark number'. Omdat veel slachtoffers geen aangifte willen of durven te doen", zegt Sarah Frederickx van de federale politie.
Thinkstock "In zedendossiers bestaat een heel groot 'dark number'. Omdat veel slachtoffers geen aangifte willen of durven te doen", zegt Sarah Frederickx van de federale politie.
Elke week doen in ons land vier slachtoffers aangifte van een groepsverkrachting, zo blijkt uit cijfers van de federale politie. "Slechts het tipje van de ijsberg", klinkt het. "Veel slachtoffers dúrven immers geen aangifte te doen."

Vier jonge mannen van Afrikaanse afkomst zitten in de cel voor een groepsverkrachting in Antwerpen. De mannen zouden afgelopen weekend na een avondje uit twee Nederlandse vrouwen van 21 en 22 jaar hebben verkracht op hotel. De slachtoffers denken dat ze eerst gedrogeerd zijn. Afgaande op de statistieken van de federale politie is dat niet zo uitzonderlijk. "In 2016 - de meest recente beschikbare jaarcijfers - gaven de daders van een groepsverkrachting (vanaf twee daders, red.) hun slachtoffers twee keer geneesmiddelen, veertien keer alcohol en tien keer drugs. Sommige slachtoffers kregen meerdere middelen toegediend", zegt Sarah Frederickx van de federale politie.

Het aantal aangiftes van groepsverkrachtingen bij de politie is al enkele jaren min of meer stabiel: 203 in 2014, 190 in 2015 en 217 in 2016. In de eerste zes maanden van 2017 stelde de politie 92 processen-verbaal op. "De strijd tegen seksueel geweld blijft één van de tien absolute prioriteiten van het nationaal veiligheidsplan", beklemtoont Frederickx. "In zedendossiers bestaat bovendien een heel groot 'dark number'. Omdat veel slachtoffers geen aangifte willen of durven te doen."



Alle artikels uit de krant