Exclusief voor abonnees

De student Evenepoel

COLUMN | WUYTS

Donderdag was ik gastspreker op een wieleravond in Waregem. De zaal zat vol warme mensen met een groot wielerhart. En toch schrok ik aan het eind van mijn betoog. Zo'n twaalf keer werd me dezelfde vraag gesteld: "Kan Remco Evenepoel nu al de Ronde of Parijs-Roubaix winnen?" Na mijn pertinente 'neen' zag ik ongeloof en verstarring. Ik pakte mensen hun droom af. Toen ik uitlegde dat starten in topklassiekers voor zo'n prille adolescent niet aangewezen was, zag ik moed in schoenen zinken. Conclusie tijdens de lange terugweg naar Scherpenheuvel: op korte termijn is het verwachtingspatroon veel te groot. Remco wordt volgende vrijdag pas negentien. Zijn lichaam en geest kunnen dat lange afbeulen over 260 km niet zonder schade verwerken. 2019 wordt vooral een oefening in het vergroten van afstand, vermogen, kracht en basissnelheid. Wie twee jaar bij de beloften overslaat, moet het winnen noodgedwongen een bijrol geven. Absolute zekerheid over succesrijk doorgroeien bestaat zelfs bij de grootste talenten niet. Ik wenste Remco in de late herfst luwte toe. "Hoe minder ik in 2019 jouw naam noem, hoe beter dat voor je evolutie is." Daarom was dat aanvankelijk uitgekiende programma zo aantrekkelijk: de Ronde van San Juan, die van de Algarve, Catalonië en in april Turkije. Afwisselend, heuvelachtig tot stevig bergop en met hier en daar een tijdrit. Helemaal Remco. Een tuin vol speeltuigen voor de langzame gewenning. En vooral, een eind van Vlaanderen weg. Camera's en journalisten zouden er in het zuiden al genoeg zijn.

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

  • Krijg onbeperkt toegangLees alle artikels via de site en app
  • Lees 2 weken gratisNadien slechts €6,95 per 4 weken
  • Stop wanneer je wilOok tijdens jouw proefperiode
Lees 2 weken gratis


Alle artikels uit de krant