De stille kracht van ouders na het verlies van een kind: vijf getuigenissen

Elke Du Bin, mama van Harte (†), Tijl, Jenne en Annelief. Vrouw van Johan. Architecte-stedenbouwkundige
Jan De Meuleneir/ Photo News Elke Du Bin, mama van Harte (†), Tijl, Jenne en Annelief. Vrouw van Johan. Architecte-stedenbouwkundige
RV
Daar staat de agent bij nacht aan je deur, of de dokter schudt 'neen' en alles is voorbij. Denk je. Hoe dóe je dat, ouder zijn van een overleden kind? Hoe blijf je in verbinding met jezelf? Met je omgeving? En hoe kan je ooit weer terug naar het werk, na de vier dagen 'klein verlet' alsof het een bagatel betreft? Vijf ouders schreven het neer in een boek waar je stil van wordt. Met horten, stoten en tranen, maar ook veel stille kracht. Daarover willen ze ook op deze pagina's getuigen. "Ik ben nu gelukkiger dan voor de dood van mijn dochter. Die zin is verschrikkelijk. Evenwichtiger, zeg ik dus maar."

'Anders nabij. De stille kracht van ouders na de dood van hun kind' zijn hun verhalen verzameld en besproken door psychologe en rouwdeskundige An Hooghe. "Het is een misverstand dat rouwen ooit overgaat of moét overgaan", zegt zij. Het boek verschijnt bij Uitgeverij Charlotte. www.andersnabij.be.

Ona (17) overleed in 2017 heel abrupt aan een bacteriële hersenvliesontsteking: "Dat mijn dochter me voorging, maakt me minder bang om te sterven. Als zij het kon, ik ook"

Je hebt 6% van dit artikel gelezen



Alle artikels uit de krant