Carles Puigdemont, één jaar banneling in ons land: “Elke dag sta ik op met de gedachte: vandaag kan ik naar huis”

Joel Hoylaerts / Photonews
"Ik ben niet de gelukkigste mens ter wereld. Natuurlijk mis ik mijn vrouw en kinderen. Maar het kán niet anders." Carles Puigdemont (55), de - intussen voormalige - minister-president die zo stoutmoedig de onafhankelijkheid van Catalonië uitriep, leeft al een jaar in ballingschap, ver weg van thuis. Maar Puigdemont blijft strijdvaardig. "Spanje is nog niet van mij af."

Carles Puigdemont ontvangt ons in zijn villa in Waterloo, het grootste huis in een voor de rest troosteloze verkaveling. Voor de oprit staan bordjes met 'verboden toegang'. Aan de deur controleert iemand met strenge blik de identiteitskaarten van de bezoekers - we worden nog nét niet gefouilleerd. Eén schilderij domineert de woonkamer: een man schreeuwt zijn woede uit, te midden van een zwijgende massa en dreigende agenten van de Guardia Civil in gevechtstenue. Het werk is lang geen Guernica, maar toch: het symboliseert perfect wat er op 1 oktober vorig jaar in Catalonië gebeurde. "Het is gemaakt door een Catalaanse politieman, Joan Nadal. Geen familie van de tennisser, overigens", zegt Puigdemont. "Hij heeft een bestaande foto gebruikt - hij stond op de voorpagina van de kranten de dag na het referendum - die gemaakt is in mijn dorp, Sant Julià de Ramis, aan het kiesbureau waar ik moest gaan stemmen. Voor mij zegt het alles: de Catalanen protesteren, schreeuwen hun frustratie uit, maar reageren niet met geweld op de dreiging door de Guardia Civil."

Het referendum over de onafhankelijkheid van Catalonië zette Spanje onder hoogspanning. Met 100.000 kwamen de Catalanen op straat, de Guardia Civil antwoordde met rubberkogels. Er vielen 844 gewonden, maar gelukkig niet één dode.

"We hebben er alles aan gedaan om het pacifisme te bewaren. Daar zijn we in geslaagd, ondanks de provocaties van de Spaanse overheid - de invallen, de arrestaties, de duizenden gewapende Guardias Civiles in de straten. We hebben de wereld getoond dat Catalanen vreedzame mensen zijn, die binnen de grenzen van de democratie hun zaak willen verdedigen. Ik heb in de dagen voor 1 oktober formeel aan de Spaanse regering gevraagd om hun troepen uit onze steden weg te trekken. Ze zijn daar niet op ingegaan - ze hebben zelfs niet geantwoord."

Je hebt 18% van dit artikel gelezen



Alle artikels uit de krant