Exclusief voor abonnees

BRIEF van de dag

"Zonder tweede implantaat kan ik op mijn 17de al niet meer praten met vriendinnen"

Geachte mevrouw De Block, dit is niet de normale weg maar door me tot u te richten, wil ik toch proberen een terugbetaling te krijgen voor een bilaterale cochleaire implantatie. Ik ben 17 en moet geheel ongevraagd in moeilijke omstandigheden timmeren aan mijn levensweg. Op mijn tweede liet mijn ongeruste mama een gehoortest bij me doen. Bleek dat ik links doof was en rechts progressief slechthorend. Heel snel werd links een cochleair implantaat geplaatst en rechts een hoorapparaat aangemeten. In mijn kleuterjaren kreeg ik veel therapie en opvolging. De Oorgroep, het revalidatiecentrum waar ik opgevolgd werd sinds mijn eerste operatie, deed in 2012 een aanvraag voor een bilaterale implantatie omdat mijn gehoor op korte tijd erg achteruitging. Ik kreeg goedkeuring zonder einddatum, maar de implantatie is toen niet uitgevoerd omdat uiteindelijk de gehoorklachten samenvielen met terugkerende verkoudheden en oorontstekingen en eens deze waren genezen, lukte het weer met het hoorapparaat. De jongste twee jaar is mijn gehoor wel achteruitgegaan, waardoor ik ondanks mijn apparaat niet alles meer goed hoor. Mijn mama en ik dachten dat er geen probleem kon zijn voor de terugbetaling van een tweede cochleair implantaat, maar dat blijkt niet zo te zijn. En een tweede implantaat is geen luxe voor mij: momenteel moet ik voortdurend vragen aan mensen in mijn omgeving om te herhalen wat er is gezegd. Dat is zonder meer frustrerend. Ik krijg het steeds moeilijker om mijn sociale contacten te onderhouden. Spontane gesprekken voeren met vriendinnen lukt helaas niet meer. Ik wil zoals ieder meisje van 17 meer zelfstandig worden, maar word hierin gehinderd door mijn slechthorendheid. Alleen naar de dokter gaan lukt nog niet eens. Ik zou aan de maatschappij veel minder kosten als ik nu een terugbetaling zou krijgen voor een tweede implantaat, want wat moet het wel niet kosten als ik steeds een tolk/begeleider moet meenemen? Ik hoop op een positieve beslissing, zodat ik mijn studies in de zorg kan verderzetten.
Aisha Vrancken

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

  • Krijg onbeperkt toegangLees alle artikels via de site en app
  • Lees 2 weken gratisNadien slechts €6,95 per 4 weken
  • Stop wanneer je wilOok tijdens jouw proefperiode
Lees 2 weken gratis


Alle artikels uit de krant