“Wie wil ‘nonkel’ en ‘tante’ worden van Jens en Vinz?”: alleenstaande moeder zoekt steungezin na overlijden partner

Met Vinz (2,5) en Jens (8). "Vooral Jens was dichtgeklapt na de dood van mijn man."
Benoit De Freine Met Vinz (2,5) en Jens (8). "Vooral Jens was dichtgeklapt na de dood van mijn man."
Een avondje naar de bioscoop of een middagje rustig shoppen. Voor Sarah Vanhelden (35) is het niet meer weggelegd sinds ze vorig jaar haar partner verloor aan kanker. Ze bleef alleen achter met twee jonge kinderen. Na een jaar behelpen is ze nu op zoek naar een steungezin waar de kinderen af en toe terechtkunnen. "Een soort nonkel en tante voor mijn zoontjes." Die vorm van pleegzorg wint aan populariteit in Vlaanderen. Wil jij Sarah, Jens en Vinz helpen? Mail dan naar SOSHLN@hln.be.

Vorig jaar in april namen Sarah Vanhelden (35) en haar zoontjes Jens (8) en Vinz (2,5) uit Wommelgem in Antwerpen afscheid van echtgenoot en papa Ben Monseur. De amper 41-jarige Ben had er op dat moment een strijd van vier jaar opzitten tegen kanker. Een strijd die het hele gezin uitgeput heeft. "Die hele periode werd ik geconfronteerd met die ziekte en alles wat ermee te maken heeft", vertelt Sarah. "Het verdriet, de onzekerheid, de pijn... Ik was voortdurend bezig met zorg te geven, zowel aan Ben als aan mijn kinderen. Op zo'n moment leef je heel erg in het 'nu' en ben je niet met de toekomst bezig."

Nochtans beloofde die toekomst voor Sarah net extra zwaar te worden. Pas toen de adrenaline van de dagelijkse zorg voor haar zieke echtgenoot wegviel, kwam de klap. "Na de dood van mijn man kwam ik tot het besef dat ik er helemaal alleen voor stond. Een situatie waar ik absoluut niet klaar voor was."

Doorheen de jaren waren sociale contacten schaars geworden en vriendschappen bleken verwaterd. Vanaf dag één na de dood van haar man besefte Sarah dat ze het alleen niet zou redden. "Ik wist dat ik hulp nodig had om de chaos op te lossen. Ik zal niet zeggen dat ik hun opvoeding verwaarloosde, maar ik gaf ze wel te veel vrijheid. Om rust te kunnen vinden, stemde ik in met bijna alles wat ze vroegen. Dat is niet goed voor kinderen."

Om orde in de chaos te kunnen scheppen, klopte Sarah in eerste instantie aan bij Kind & Gezin. Dat gaf haar tips om de structuur in haar gezin opnieuw te herstellen. "Vooral de oudste was na het overlijden van Ben helemaal dichtgeklapt. Hij sloot mij uit en sprak niet meer over school of over zijn vriendjes. Dankzij enkele sessies bij een therapeut is dat verbeterd en konden we opnieuw communiceren."

Nu de structuur stilaan terug is, wil Sarah graag ook haar eigen sociale leven opnieuw opbouwen. Omwille van de zorg voor haar twee zoontjes is ze echter aan haar huis gekluisterd. "Mijn ouders doen al zeer veel en helpen mij waar ze kunnen. Ik kan echt niet meer van hen verlangen."

Screening

En dus richt de 35-jarige moeder zich naar Vlamingen met het hart op de juiste plaats. Ze zoekt een zogenaamd 'steungezin'. Dat is een familie waar de zoontjes af en toe eens terechtkunnen. "Geen pleeggezin", verduidelijkt Sarah. "Want ik zou mijn kinderen nooit kwijt willen. Het zijn mijn twee grote liefdes. Een steungezin is eerder een familie die af en toe eens op de kinderen kan passen of ze eens meeneemt voor een uitstapje. Een plek waar ze een nachtje kunnen logeren, zodat ik tijd kan maken voor mezelf."

Die vorm van zorg wordt officieel 'ondersteunende pleegzorg' genoemd en wordt georganiseerd via de provinciale centra van Pleegzorg Vlaanderen. Gezinnen met een hulpbehoefte kunnen bij het centrum in hun provincie terecht en worden daar gekoppeld aan gezinnen die sporadisch de zorg voor de kinderen kunnen overnemen.

Kandidaat-pleeggezinnen worden wel eerst gescreend en beoordeeld op hun capaciteiten om voor de juiste opvang te zorgen. Sarah hoopt alvast dat ze de juiste 'match' kan vinden voor zichzelf en haar zoontjes. "Het zou fantastisch zijn mochten die mensen op termijn een soort nonkel en tante kunnen worden voor Jens en Vinz", glimlacht ze. "Gewoon goeie vrienden van ons gezin die af en toe op de koffie komen of eens bellen om te horen hoe het gaat."

Dagvergoeding

Sarah is lang niet de enige in Vlaanderen die naar dat soort pleegzorg op zoek is. En er zijn steeds meer mensen die ter hulp schieten. In 2016 telde Vlaanderen 783 steungezinnen, in 2017 waren dat er al 987. Dat is een kwart meer in amper één jaar tijd. Het is de snelst groeiende vorm van pleegzorg.

Bovendien voorziet de Vlaamse overheid in een dagvergoeding voor gezinnen die pleegzorg willen geven. Per kind gaat het om een kleine 13 euro. "Maar dat mag uiteraard niet de drijfveer zijn", klinkt het bij Pleegzorg Vlaanderen. Men benadrukt er ook dat steungezinnen bedoeld zijn voor mensen in nood. "Er moet een duidelijke hulpbehoefte zijn." Tweeverdieners of zelfstandigen met onregelmatige uren die opvang zoeken, komen niet in aanmerking. Sarah is ervan overtuigd dat er veel mensen in dezelfde situatie zitten, maar dat weinig mensen dat durven toegeven. "Ik ben zeker niet de enige mama of papa die het moeilijk heeft met de opvoeding van de kinderen na het overlijden van de partner." Ze wil daarom het taboe doorbreken. "Hopelijk moedigt mijn getuigenis mensen aan om ook naar buiten te treden en hulp te zoeken."

Wie Sarah wil helpen, kan een mailtje sturen naar SOSHLN@hln.be. Wie zich wil aanmelden als steungezin kan in zijn of haar provincie contact opnemen met het centrum van Pleegzorg Vlaanderen.



Alle artikels uit de krant

41 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Miet Dapper

    Schandalig die negatieve reacties. Ooit al eens aan gedacht dat een weduwepensioen pas vanaf 47jaar (over enkele jaren 50) wordt toegekend? Deze dame is 35 en moet het met 1 loontje en 2 kinderen doen. Financieel is dat niet gemakkelijk. Ik vind het een heel mooi initiatief. Ik zou zeker mevrouw contacteren mocht ik in Antwerpen wonen. Mijn man is ook recent overleden en laat ook een zoontje van 3 achter. Voor de kinderen zoh het goed zijn om lotgenoten te leren kennen.

  • MYRTHE PASS

    Zo'n steungezin zou er ook moeten bestaan voor volwassenen met een handicap (en ook voor personen met een normaal IQ).

  • Saadia Sellak

    Heel moedig en realistisch van deze moeder. Ze heeft gelijk, het is erg moeilijk als alleenstaande ouder en het is geen taboe om mensen om hulp te vragen.

  • Dany Diana Coppens

    Ik zou gerust willen helpen en bijspringen met de kids. Heb zelf een zoontje van bijna 3.

  • ARLETTE STRUMANE

    Hopelijk reageren er enkel mensen met zuivere bedoelingen naar de kinderen toe !