Trump wil de Amerikaanse economie een boost geven door de belastingen te verlagen (waardoor het beschikbaar inkomen stijgt en er dus meer kan worden uitgegeven) en door vanuit de schatkist meer te investeren (en dus ook hier te zorgen voor extra bestellingen en werk). Tegelijk wil hij de Amerikaanse markt meer afschermen van buitenlandse concurrentie zodat vooral de Amerikanen zelf beter moeten worden van zijn beleid.  

De aankomende president vertrekt uiteraard niet van een blanco blad. Hij erft een economie die na de financiële crisis van 2007 jarenlang diende uit te zieken, maar stilaan steeds meer tekenen van herstel vertoonde. In de drie maanden tot eind september kende de productie van goederen en diensten een groei met 3,2% tegenover het voorgaande kwartaal. Mede daardoor was de werkloosheid gedaald tot 4,6%.  

Recentelijk zette die betere toestand de Amerikaanse centrale bank aan tot een verhoging van de officiële rente, de tweede keer pas sinds de financiële crisis. Tegelijk maakte voorzitter Janet Yellen bekend dat ze verwacht dat er volgend jaar drie bijkomende verhogingen zullen komen, in plaats van de eerder verwachte twee aanpassingen.

De zogenaamde Trumpflatie zou dit effect nog kunnen versterken. Door zowel de belastingen te verlagen als door de overheidsuitgaven te laten stijgen, dreigen de prijzen van goederen en diensten toe te nemen. Zeker omdat de economie al goed draait en de werkloosheid al laag is. Dat betekent dat de rente eveneens moet stijgen om een ontwaarding van het geld te compenseren.  

Die stijgende rente zou alvast de dollar moeten ondersteunen. Ze maakt de Amerikaanse munt immers interessanter om te beleggen. Dat zou goed nieuws moeten zijn voor wie activa in dollar aanhoudt.

Een stijgende rente heeft echter ook een minder gunstig neveneffect. Ze maakt obligaties die vroeger zijn uitgegeven tegen lagere rente minder aantrekkelijk. Wie dergelijke investeringen bezit, dreigt de tussentijdse verkoopwaarde van zijn obligaties dus te zien zakken.  

Op aandelenvlak zou de voorgenomen daling van de belastingen positief moeten zijn voor het Amerikaanse bedrijfsleven. De meeste analisten verwachten dan ook dat de Amerikaanse aandelen het de komende maanden beter zullen doen dan de Europese.  

Bovendien zijn voor een aantal sectoren wellicht nog wat extraatjes weggelegd. Zo zou de sector van de aannemers en toeleveranciers van infrastructuurwerken, alsook bedrijven die het moeten hebben van defensie moeten kunnen profiteren van de hogere overheidsinvesteringen. Ook de olie- en gasexploratie zou zijn voordeel moeten kunnen doen. In de nieuwe regering is trouwens al de huidige topman van ExxonMobil opgenomen. Verder zou er ook een bonus kunnen zijn voor bedrijven die actief zijn in de gezondheidszorg als Trump enkele zaken van het vorige kabinet zou terugdraaien.  

Lastiger dreigt het te worden voor ondernemingen uit de opkomende landen. Het toegenomen Amerikaanse protectionisme dreigt voor hen de toegang tot interessante markten moeilijker te maken.

Of deze verwachtingen ook daadwerkelijk worden gerealiseerd, moet uiteraard worden afgewacht. Trump durft wel eens voor wat verrassingen en impulsiviteit te zorgen. Bovendien wordt het uitkijken hoe nationale banken zullen reageren. De voorbije jaren zorgden ze door het massaal opendraaien van de geldkraan voor steun, alvast de Amerikaanse centrale bank is nu gestart met een afbouw ervan. Bovendien kan een stijging van de rente ook negatieve gevolgen hebben voor de aandelenkoersen. Spannend blijft het in elk geval.

- Goud is geen veilige haven voor je spaargeld
- Wat verandert in 2017?
- De populairste spaarformules van dit moment