Zandzakken kunnen niet voorkomen dat het nieuwe kamp een grote modderpoel is.
Volledig scherm
PREMIUM
Zandzakken kunnen niet voorkomen dat het nieuwe kamp een grote modderpoel is. © Hollandse Hoogte / AFP

Vluchtelingen op Lesbos mogen door avondklok één keer per week 3 uur naar buiten: “Het is hier net een gevangenis”

Nadat het vluchtelingenkamp Moria op het Griekse eiland Lesbos begin september afbrandde, zei iedereen: zo'n mensonterend kamp mag er nooit meer komen. Maar alle inspanningen van belangenorganisaties ten spijt, de vluchtelingen leven er nog steeds in erbarmelijke omstandigheden: “Zelfs de kinderen zijn hier gedeprimeerd. Iedereen is gefrustreerd en moe van het wachten." 

  1. Pas op zijn 15de voor het eerst naar school, nu is ex-vluchteling Sahadi (32) zelf directeur: “Met dank aan leerkrachten die zich jarenlang voor mij hebben ingezet”
    PREMIUM
    ANTWERPEN

    Pas op zijn 15de voor het eerst naar school, nu is ex-vluchte­ling Sahadi (32) zelf directeur: “Met dank aan leerkrach­ten die zich jarenlang voor mij hebben ingezet”

    Hij was al vijftien (!) jaar toen hij de allereerste schooldag van zijn leven meemaakte. Nog eens zestien jaar later werd hij zelf directeur van een kleuter- en lagere school. Ontmoet Sahadi Daria (32), van Afghaans vluchteling tot schooldirecteur op het Antwerpse Linkeroever. “De leerkrachten die zich jarenlang voor mij hebben ingezet, hebben me overtuigd zelf opvoeder te worden”
  2. Antwerpse fotografe Tessa Kraan getuigt één maand na de verwoestende brand in vluchtelingenkamp Moria op Lesbos: “De toestand is nog erger dan voor de brand. Dit is geen onkunde, maar onwil”
    PREMIUM

    Antwerpse fotografe Tessa Kraan getuigt één maand na de verwoesten­de brand in vluchtelin­gen­kamp Moria op Lesbos: “De toestand is nog erger dan voor de brand. Dit is geen onkunde, maar onwil”

    De situatie in het vluchtelingenkamp op Lesbos is zowaar nog erger dan voor de alles verwoestende brand nu een maand geleden. Dat zegt de Antwerpse - met Nederlandse roots - fotografe Tessa Kraan die er actief is voor verschillende NGO’s. Na de brand was er hoop bij de 9.000 vluchtelingen op een beter onderkomen. Er heerste zelfs strijdvaardigheid dat teruggaan naar een dergelijk kamp geen optie was. Ongeveer tien dagen hield die strijdvaardigheid stand tot die vakkundig de kop werd ingedrukt door de overheid die de mensen geen voedsel en water gaf. Gekweld door honger en dorst en tien dagen leven op straat, aanvaardden de vluchtelingen hun lot van een nieuw kamp. Eentje zonder douches, elektriciteit en maar één maaltijd per dag. “Je kan niet meer spreken van onkunde, dit is onwil.”
  1. "Bierprotest" in Myanmar: betogers gieten bier over hun voeten
    Play

    "Bierpro­test" in Myanmar: betogers gieten bier over hun voeten

  2. Iedereen is gek op dit überschattig ottertje. En je ziet meteen waarom!
    Play

    Iedereen is gek op dit überschat­tig ottertje. En je ziet meteen waarom!