Cristobal Piñero was in de wieg gelegd om een topvoetballer te worden, maar een zware knieblessure gooide als 21-jarige speler van tweedeklasser Murcia roet in het eten. Zijn andere passie was stierenvechten, maar ook die gaf hij op om een verantwoordelijke vader te worden na de geboorte van zijn kinderen. Toen zijn kinderen 10 jaar geleden opgegroeid waren, kreeg Piñero de stierenmicrobe weer te pakken. Dat liep bijna fataal af tijdens de zevendaagse feesten van Monovar in de buurt van Alicante.

Stier niet gedood
Op die stierenfeesten worden elke namiddag vier stieren (apart) de arena ingejaagd voor een rondje van 20 minuten. Stoere toreadors tonen hun moed door vlak naast de stier weg te spurten. In tegenstelling met een traditioneel stierengevecht eindigt deze zogenaamde 'vaca' niet met de dood van de stier.

Vliegt door de lucht
Maar wel dus bijna met de dood van een toreador. Toen Cristobal Piñero op een soort piramide stond, zette de uitgedaagde stier plots de aanval in. Met volle geweld stormde de kolos van 900 kg op zijn prooi af en gooide die brutaal in de lucht. Piñero landde enkele meters lager in het zand en werd een tweede keer aangevallen en nu ook vertrappeld door het dolgedraaide beest.

Bij bewustzijn
"Het was eigenlijk mijn eigen schuld", bekent Piñero. "Ik nam gewoon te veel risico's en was er te gerust in dat er niks kon gebeuren. Ik had ook nooit verwacht dat de stier zo snel op die piramide zou kunnen spurten. Hij kreeg me te pakken en ik voelde me absoluut niet op mijn gemak. Toen hij me tegen de grond smakte en ik hem van de trappen zag stormen, dacht ik echt dat mijn laatste uur geslagen had. Gelukkig bleek ik bij bewustzijn en ik kon ik heel nipt aan de dood ontsnappen door op het allerlaatste moment mijn hoofd weg te trekken. Een van zijn horens passeerde op enkele centimeters van mijn hoofd. Anders was ik echt wel dood geweest."

Langs de zijkant
"Ook daarna kon het nog slecht afgelopen zijn en dankte ik mijn leven aan de andere stierenvechters die erin slaagden om de stier af te leiden en mij uit de gevarenzone konden trekken. Nu heb ik het echt wel gehad. Ik heb de dood haast letterlijk voor ogen gezien. Ik zal nog wel naar stierengevechten gaan kijken, langs de zijkant maar de ring zelf zal ik nooit meer betreden."