Aurelia Brouwers.
Volledig scherm
Aurelia Brouwers. © FOTO HISSINK

Aurelia krijgt na acht jaar psychisch lijden haar vurig gewenste dood

Het is mooi geweest voor de Nederlandse Aurelia Brouwers, pas 29 jaar. Hoewel, mooi? In haar hoofd was het een hel. Jaren aaneengesloten. Een storm die nooit ging liggen. Ondraaglijk psychisch lijden. Gisteren, vrijdag 26 januari, kreeg de vrouw uit Deventer euthanasie. "Ik hoop niet dat reïncarnatie bestaat. Ik wil niet terug naar deze rot-aarde."

27 reacties

  • Aischa Bernaerts

    2 jaar geleden
    ik heb jouw reportage gezien prachtig. Ik ben het leven ook moe. Ik lijd elke dag als ik gewoon wakker wordt. Ik wil gewoon rust geen angst meer. Ik ga nooit zelfmoord plegen omdat ik dan bang ben voor het hiernamaals en niet binnen mag .Maar ik heb schrik dat ik het op den duur niet meer zelf onder controle ga hebben en zelfmoord pleeg. Door de wanen en psychose aanvallen en angsten die ik al heel mijn leven doorstaan. Vechten tegen mijn demonen. Ben nu in therapie als dat niet lukt euthanisie
  • Eida Lam

    4 jaar geleden
    Sorry hoor, maar je hebt wel degelijk alle recht om eigenhandig het leven uit te stappen. Dat je daar assistentie bij vraagt, ja, dat moet moeilijk worden gemaakt want de persoon die u helpt is wel diegene die ermee moet verder leven, niet jij.
  • Raphael Kerser

    4 jaar geleden
    Goed dat ze op een rustige manier is kunnen gaan. Ik ben blij voor haar, maar leef erg mee met de vader. Eerst verloor hij zijn vrouw en nu zijn kind, en blijft hij alleen achter.
  • Bieke Cuyt

    4 jaar geleden
    Sterkte
  • Heidi Werbrouck

    4 jaar geleden
    Vreselijk dat er nooit ook maar iets was wat voor haar het leven de moeite waard maakte. Even vreselijk dat ze zelfs nog geen echte euthanasie kon krijgen, ze moest nog zelf dat drankje opdrinken ipv een dokter die haar medicatie inspoot.
  1. Marie-Rose (56) heeft nog twee jaar te leven: "Soms doet het zo'n pijn dat je het zonder grappen niet volhoudt"
    PREMIUM

    Ma­rie-Ro­se (56) heeft nog twee jaar te leven: "Soms doet het zo'n pijn dat je het zonder grappen niet volhoudt"

    Mag je lachen met ongeneeslijk zieken? Kunnen ze om zichzelf lachen? Philippe Geubels vraagt het zich zondag af in zijn tv-programma 'Taboe'. En hoe paradoxaal het ook mag klinken, humor blijkt volgens kankerspecialist Wim Distelmans juist een erg krachtig wapen voor wie de dood in de ogen kijkt. Een veel gehanteerd wapen, ook. "Soms doet het zo'n pijn dat je het zonder grappen gewoon niet volhoudt", zegt de terminaal zieke Marie-Rose Verbiest. Haar zus Joke, een palliatief begeleidster, beaamt. "Onze stafvergaderingen, dat is soms: Geubels maal honderd."