13-jarige jongen bekende een moord die hij niet pleegde - 14 jaar later probeert hij nog altijd te vatten waarom

Tyler Edmonds uit Mississippi was dertien jaar toen hij opbiechtte dat hij zijn halfzus had geholpen om haar echtgenoot te vermoorden in zijn slaap. De jongen verdween voor vier jaar achter de tralies, tot hij tijdens een nieuw proces werd vrijgesproken. Edmonds ging in therapie en verdiepte zich in de reden waarom kinderen misdrijven bekennen die ze niet hebben gepleegd.

kv 17-05-17, 23:49 Laatste update: 18-05-17, 21:01 Bron: NBC News

Al jarenlang speelt de politieondervraging door zijn hoofd. "Hoe kon je zo dom zijn?", vroeg hij zich honderden keren af. "Waarom zou je zoiets doen?"

"Ik denk dat het antwoord is dat je jong bent en niet beter weet," zegt Edmonds, nu 27. Tien jaar na zijn vrijlating heeft hij zijn leven heropgebouwd, maar hij draagt nog elke dag de sporen van zijn valse bekentenis.

Momenteel heeft hij een proces aangespannen voor het hooggerechtshof van Mississippi, waarin hij compensatie vraagt voor de gerechtskosten die zijn moeder ten tijde van het proces heeft gemaakt. In Mississippi kunnen verdachten die werden vrijgesproken immers een financiële compensatie vragen. Indien Edmonds het proces wint, kan hij zo'n 150.000 dollar krijgen, maar hij doet het niet louter voor het geld: de man wil rechtvaardigheid voor onterecht veroordeelden.

In eerste aanleg werd het verzoek van Edmonds afgewezen, omdat hij deels zelf verantwoordelijk is voor zijn veroordeling. Maar er zijn andere aspecten die erop wijzen dat de staat ook verantwoordelijkheid draagt.

Drie categorieën van valse bekentenissen

"De reden waarom kinderen valse bekentenissen afleggen is om iemand anders te beschermen."
Expert Saul Kassin

"De zaak Tyler Edmonds is interessant omdat ze zich in een grijze zone bevindt," zegt Saul Kassin, professor psychologie en een van de meest vooraanstaande onderzoekers ter wereld op vlak van valse bekentenissen.

Volgens hem zijn er drie categorieën van valse bekentenissen: die van mensen die op die manier willen ontkomen aan een stresserende situatie, die van mensen die ervan overtuigd worden dat ze effectief een misdrijf begaan hebben, en degenen die vrijwillig een valse bekentenis afleggen: vaak gaat het daarbij om kinderen die meer vatbaar zijn voor manipulatie en minder geneigd zijn om rekening te houden met de langetermijneffecten.

Volgens Kassin valt Edmonds in de laatste categorie. "De reden waarom kinderen valse bekentenissen afleggen is om iemand anders te beschermen," zegt hij. Kassin analyseerde de bekentenis van de jongen en ontdekte dat hij erg beïnvloed was door zijn halfzus. Maar hij concludeerde ook dat de autoriteiten zijn betrokkenheid bij de feiten beter hadden moeten onderzoeken, omdat hij zo jong was. "Ze hadden beter moeten weten," zei Kassin.

Moorddadige zus

Tyler Edmonds groeide op in Mississippi, waar hij werd opgevoed door zijn moeder en stiefvader. In zijn tienerjaren probeerde hij in contact te komen met zijn biologische vader, met de hulp van zijn halfzus Kristi Fulgham die meer dan tien jaar ouder was. Met zijn vader werd het niets, maar Tyler geloofde dat hij in Fulgham een zielsverwant gevonden had.

Nu is hij ervan overtuigd dat ze op zoek was naar een zondebok voor haar gruwelijke plannen.

Fulgham, een moeder van drie kinderen, wilde immers een einde maken aan haar huwelijk met haar man Joey. In mei 2003, net voor ze Edmonds meenam op een weekendtripje naar de kust, schoot ze hem in zijn slaap door het hoofd. Volgens de aanklagers vermoordde ze haar man om zijn geld, nadat ze hem verliet voor een andere man. Volgens haar advocaten werd ze echter door haar echtgenoot mishandeld.

Valse getuigenis

Nadat ze terugkeerden van hun weekendje aan de kust, werd Fulgham gearresteerd. De speurders vroegen Edmonds' moeder om hem naar het politiekantoor te brengen voor een ondervraging. Fulgham had de agenten ondertussen al verteld dat haar halfbroer haar had geholpen om haar man te vermoorden, maar Edmonds en zijn moeder Sharon Clay wisten dat niet.

De jongen ontkende aanvankelijk, maar veranderde zijn verhaal nadat zijn moeder uit de verhoorkamer werd verwijderd. Uiteindelijk bekende Edmonds, terwijl het gesprek op video werd opgenomen, dat hij en Fulgham de trekker samen hadden overgehaald. Minder dan een half uur na zijn bekentenis stormde zijn moeder de kamer binnen en vroeg ze waarom de speurders een verhoor hadden afgenomen zonder haar bijzijn. Terwijl de camera nog liep, bekende een huilende Edmonds aan haar: "Ik en Kristi hebben het gedaan."

Edmonds zei later dat Fulgham hem voor hun arrestatie had opgebiecht dat ze haar man had vermoord en ze vroeg hem om te bekennen dat hij haar had geholpen. Het was volgens haar de enige manier om de doodstraf te vermijden, aldus Edmonds. Ze overtuigde hem ervan dat hij niet zwaar gestraft zou worden, omdat hij nog minderjarig was.

Maar Edmonds werd aangeklaagd voor moord. Pas dan begon hij te beseffen welke fout hij had gemaakt. Vier dagen na zijn bekentenis, weerlegde hij zijn verhaal tijdens een nieuwe video-opname, waarin hij zei dat Fulgham hem had opgedragen om te liegen en dat zij haar man had omgebracht terwijl hij op haar wachtte in de auto, maar de aanklagers waren niet overtuigd. Ook de jury hechtte geen geloof aan Edmonds gewijzigde verhaal. Een wetsdokter verklaard bovendien dat de schotwonden van Joey Fulgham het gevolg waren van een trekker die door twee personen werd overgehaald.

Veroordeling

De ondertussen vijftienjarige Tyler Edmonds werd veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Kristi Fulgham kreeg eveneens levenslang, zonder kans op vervroegde vrijlating.

Maar in 2007 trok het hooggerechtshof in Mississippi de veroordeling van Tyler weer in en stelde dat de getuigenis van de wetsdokter niet geldig was. Een jaar nadien werd hij vrijgesproken.

Moedig

"Nee, ik ben niet beschaamd. Ik zou zeggen dat de enige spijt die ik heb is... dat ik wilde dat ik toen zo moedig was als nu."
Tyler Edmonds

Ondertussen woont Edmonds in Florida, waar hij een borduurbedrijf runt. Hij mist zijn thuis en keert nog vaak terug, maar kan er niet meer wonen. "Het goede hier is dat mensen me kennen zoals ik ben," zegt hij. "Mijn vrienden kennen me als Tyler, niet als de dertienjarige die naar de gevangenis ging. En dat is een emotionele vrijheid die ik nooit meer zal krijgen in Mississippi."

Nu hoopt Edmonds op financiële compensatie voor zijn moeder: zij heeft immers al haar spaarcenten, haar pensioenfonds en de opbrengst van de verkoop van haar huis gespendeerd aan advocaten voor haar zoon. Het kostte haar ook haar huwelijk.

Maar voor de man is het ook een manier om zijn standpunt duidelijk te maken aan de mensen die hem in de gevangenis stopten. "Dit is de enige gelegenheid die ik heb om voor mezelf op te komen, weet je, om echt voor mezelf op te komen en te zeggen: 'Je bent verkeerd. Dit is wat je me hebt aangedaan. Dit is niet OK," zegt hij. "En dat betekent veel voor me."

De uitspraak van het hooggerechtshof volgt deze zomer.

Edmonds schaamt zich niet langer om wat hem overkomen is. "Ik ben nu een volwassene. En ik kan terugkijken en zeggen: 'Je was een kind. Je deed wat waarschijnlijk negen op de tien kinderen toen gedaan zouden hebben.' En ik kan niet alles veranderen wat er gebeurd is. Dus nee, ik ben niet beschaamd. Ik zou zeggen dat de enige spijt die ik heb is... dat ik wilde dat ik toen zo moedig was als nu."