Ze werd 65 keer ten huwelijk gevraagd maar 'timide bruid' stuurde iedereen wandelen

thinkstock
Het zal wel aan haar verlegenheid liggen, was destijds de voor de hand liggende verklaring waarom Mary Landon Baker de drempel van het huwelijksbootje maar niet kon overstappen. De rijke erfgename en socialite - een soort van Paris Hilton van begin vorige eeuw - liet haar verloofde Allister McCormick zelfs drie keer voor het altaar staan. De 'timide bruid' was in haar gloriejaren wereldnieuws.

Mary Landon Baker kwam, net als Allister McCormick, uit Chicago maar ze bracht een groot deel van haar leven in Europa door. De pers smulde wereldwijd van het bizarre liefdesverhaal tussen de twee, ook de New York Times die er vandaag op terugkomt in haar reeks over '165 jaar huwelijksaankondigingen' in de krant.

Baker wilde blijkbaar onder geen beding mevrouw McCormick worden, de saffierblauwe verlovingsring van Cartier ten spijt. Voor haar eerste huwelijkspoging met McCormick daagden duizend welgestelde gasten op. Ze ontving in totaal cadeaus ter waarde van 100.000 dollar. Het mocht allemaal niet baten.

Maar was ze écht zo verlegen? Allesbehalve, zo blijkt. Baker stuurde zowel in Europa als in de VS heel wat huwelijkspretendenten wandelen, onder wie een Engelse Lord, een Ierse prins en een rijke Spanjaard. In The Times werd haar kortstondige verloving met een Joegoslavische diplomaat in Belgrado "de grootste opwinding sinds de oorlog" genoemd. Maar ook met hem kwam het niet tot een huwelijk.

Vrijheid, blijheid
Baker legde het verder aan met acteur Barry Baxter, die op het podium ineenstuikte en stierf. Het gerucht ging dat hij overleed aan liefdesverdriet nadat hij had vernomen dat Baker in Londen met iemand anders zou trouwen. Maar volgens de dokter lag een longontsteking aan de basis van Baxters dood.

Toen ze in 1961 op 61-jarige leeftijd stierf, had Mary Landon Baker naar eigen zegen maar liefst 65 huwelijkskandidaten afgewezen. "Ik ontmoette nooit de juiste man op de juiste plaats op het juiste tijdstip", zei ze daarover. Ze liet zich ook eens ontvallen dat ze nooit verliefd geworden was en dat het beter was te weigeren dan te scheiden. Volgens haar vader Alfred Baker hield ze gewoon te veel van haar 'speeltijd' om zich definitief te settelen. In elk geval was ze financieel onafhankelijk en moest ze om die reden dus zekerl niet trouwen. Van die vrijheid lijkt ze met volle teugen genoten te hebben.