Vrouw 'voor de grap' vastgelijmd aan eigen voordeur

Van een gemene 'grap' gesproken: onbekenden hebben een klink ingesmeerd met superlijm, waardoor een Britse vrouw drie uur lang aan haar voordeur vastgekleefd zat. De hulpdiensten van Oldham wilden in eerste instantie niet komen omdat ze dachten dat de oproep vals was. Uiteindelijk restte er geen andere oplossing meer dan haar met hendel en al mee te nemen naar het ziekenhuis. Daar werd ze met een speciale oplossing uit haar netelige situatie bevrijd.

Fiona denkt dat ze de daders die bewuste donderdagavond nog zien weglopen heeft. "Ik kwam rond 22 uur thuis en vond het vreemd dat die klink zo plakte. Ik kon de deur nog wel openen, maar raakte niet meer los. Mijn partner Tony lag al in bed, gelukkig hoorde hij me roepen. Ik snap niet waarom iemand zoiets stoms doet. Ik zou eigenlijk liever niet weten wie me dit gelapt heeft, ik ben al genoeg over mijn toeren."

"Ik maakte me ernstig zorgen, want het deed pijn. Ik belde ook mijn vriendin Sercha, met wie ik eerder op de avond weggegaan was. Ze dacht dat ik een grapje maakte, maar na enige tijd is ze toch langsgekomen. De hulpdiensten werden gebeld, maar ook daar werd ik in eerste instantie weggelachen."

Pas toen ook de buren er zich begonnen mee te moeien, daagde er een ambulance op. Fiona kreeg de wijze raad om niet te proberen zich los te trekken. "Ze hebben van alles geprobeerd: Coca-Cola, (de waterverdrijvende spray; nvdr) WD-40, plantaardige olie, warm water en zelfs een afwasproduct, maar niets hielp. Hoe langer ik daar bleef staan, hoe banger ik werd."

Uiteindelijk kwamen enkele brandweermannen de deurklink losvijzen. In het ziekenhuis kwam er een zaag aan te pas om het grootste deel weg te snijden, zodat de handpalm bereikbaar was.

"Met een speciale oplossing is het uiteindelijk toch gelukt om de lijm los te weken, maar ik heb er wel brandwonden aan overgehouden. Het was een angstaanjagende ervaring: ik kreeg geen verdovend middel en uiteindelijk zijn we pas om 4 uur 's nachts weer thuisgekomen. Enkel Sercha was met me meegegaan, want Tony moest het huis bewaken." Fiona moet nu plantaardige olie op haar hand smeren en een blauwe plastic handschoen dragen, zodat de wonden kunnen genezen.

De sloten zijn intussen veranderd, maar de schrik blijft. "Ik woon nu al meer dan een jaar in dat appartement en nog nooit had ik problemen. Ik voel me wel veilig, maar die klink zal ik nu toch elke keer goed controleren. Volgens mij waren het onbekenden die een grap wilden uithalen. Als blijkt dat ik die personen ken, zou ik pas echt kwaad zijn."