Rouslan: "Ik verdien meer respect"

Net als enkele jaren geleden met 'sterrenmeisje' Kimberley Vlaeminck haalt Rouslan Toumaniantz opnieuw de wereldpers nadat hij een nu al beruchte tattoo zette op het gezicht van zijn Russische vriendin en "soulmate" Olesya. En laat dat nu net niet de bedoeling van de tattoeëerder geweest zijn. "Ik begrijp niet hoe het zo ver is kunnen komen", aldus Rouslan in een reactie aan HLN.be. "Het zou een liefdesverhaal moeten zijn, maar het is via de media uitgegroeid tot iets negatiefs. Spijtig."

Rouslan werd op de korrel genomen door de Belgische bond van tattoeëerders en kreeg op verschillende fora allerlei verwensingen naar het hoofd. De man voelt zich machteloos. "Ik had niet gedacht dat dergelijke zaken zomaar geschreven kunnen worden. Mensen die mij goed kennen, zullen mij zeker niet als een monster beschrijven. Momenteel word ik gebrandmerkt voor iets dat in Moskou in de privé-sfeer heeft plaatsgevonden. Op 26 december van vorig jaar heb ik Olesya leren kennen via een sociaalnetwerksite. Na vier dagen hadden we het gevoel dat we elkaar al jaren kenden. We hadden dezelfde interesses en raakvlakken."

Ontwerpster
Olesya ontwerpt kledij voor een pretpark in het Russische Saransk, waar ze ook veel met kinderen omgaat. "Olesya is naar Russische normen onafhankelijk te noemen", vervolgt Rouslan. "Dit betekent dat ze met de 10.000 roebels die ze verdient een rustig leven kan leiden. Ze heeft al aanbiedingen gekregen van bedrijven die haar vijfmaal zoveel willen betalen, maar die heeft ze geweigerd omdat ze aan een toekomst met mij wil werken. Ze wil deel uitmaken van mijn leven. Ook het tattoegebeuren spreekt haar enorm aan. In de zoektocht naar het doel in haar leven, heeft ze trouwens al een jaar in een tattoosalon gewerkt. Iets wat haar helemaal aansprak, ook omdat het aansluit op haar opleiding als ontwerpster."

Minder scheidingen
"Omdat ze zeker was van van haar overtuiging om met mij door het leven te gaan, had ze het idee om mijn naam in haar gezicht te laten tattoeëren. Ook ik wou hetzelfde doen met mijn gezicht. Daarna is er veel gepraat tussen ons beiden over de eventuele gevolgen, maar toch wilde Olesya er ten volle voor gaan. Olesya heeft vervolgens haar omgeving gecontacteerd. Haar mama, die het hele verhaal van nabij gevolgd had, had dan ook geen enkel bezwaar tegen de beslissing van haar overgelukkige dochter. Ook haar werkgever had geen enkel bezwaar. Die man vindt haar kwaliteiten als ontwerpster veel belangrijker. Weet je, in het ex-communistische Rusland zijn ze soms moderner in hun gedachtengang dan de bourgeosie hier in België. Ook vrienden en kennissen stonden volledig achter de gedachte van de vereeuweging via een gezichtstattoo. Velen zeiden dat dit meer zou moeten gebeuren. Er zouden dan misschien minder scheidingen uitgesproken worden."

 
Omdat Olesya zeker was van van haar overtuiging om met mij door het leven te gaan, had ze het idee om mijn naam in haar gezicht te laten tattoeëren.
Rouslan Toumaniantz
BELGA

"Ondertussen had ook ik de nodige praktische voorbereidingen genomen. Visa, vliegtuigticket, hotel en dergelijke", gaat Rouslan verder. "Het belangrijkste voor de uitvoering was natuurlijk het materiaal en de naalden die we nodig hadden om deze gezichtstattoo te kunnen uitvoeren. Daarvoor heb ik een goede vriend en collega aangesproken. Vanaf het moment dat hij het hele verhaal gehoord had, was hij onmiddellijk bereid om de 5.000 kilometer van Irkoetsk naar Moskou af te legen om het materiaal te brengen. Op 20 januari ben ik naar Moskou vertrokken om mijn geliefde in mijn armen te kunnen sluiten en eens daar was het precies zoals we ons voorgesteld hadden: liefde waar de vonken afvlogen. Nadien hebben we de tattoo dan ook geplaatst." 

Huwelijksaanzoek
"Omdat we beiden zo gelukkig waren met wat we verwezenlijkt hadden, hebben we de foto's onmiddellijk op het sociale netwerk in Rusland gezet. Op 24 januari ben ik als een gelukkig man teruggekeerd naar België. Ik deed haar daar ook een aanzoek, met bijpassende ring. Zo zeker zijn we van elkaar en van onze relatie. Ondertussen kregen we vele reacties op onze realisatie. Zowel positieve als negatieve. Daar kan ik best mee leven: iedereen mag zijn mening hebben. Op 31 januari ging de bal in de media echter aan het rollen na een artikel op HLN.be (met als bron bme.com, een bekende tattoowebsite, nvdr).  Zonder enige verificatie, want het verhaal strookte niet helemaal met de werkelijkheid. Die dag kreeg ik verschillende telefoons van media voor interviews, waarin ik aan enkele grote media mijn versie van de feiten gegeven heb. Ik dacht dat de storm dan wel zou luwen, maar integendeel, mijn versie werd niet volledig gepubliceerd en reacties van andere personen -het zogenaamde establishement van België- waren volgens mij uit de context gerukt. Zo werd ik negatief afgeschilderd."

Tattoo Bert
"En laat ons eerlijk zijn: het gaat hier gewoon om een Frans staatsburger die in Moskou een gezichtstattoo van zijn soulmate liet plaatsen. Ik heb als kleine zelfstandige altijd mijn belastingen op tijd betaald, heb nooit iets aan de Belgische autoriteiten gevraagd. Ik vind het dus raar dat deze autoriteiten zo reageren. Iedereen kan en mag de gezichtstattoo bekritiseren en zelfs aan banden proberen te leggen. Maar dat betekent nog niet dat ik over mij heen moet laten lopen voor een feit dat zich in de privesfeer in het buitenland heeft afgespeeld. Zo kan het voor mij niet dat iemand als 'Tattoo Bert' zegt dat ze mijn handen moeten afhakken om mijn activiteiten te kunnen stopzetten. Ik ben reeds vier jaar actief in België en heb het gevoel dat ik geviseerd word. Ze mogen me beoordelen op mijn werk, niet op het randgebeuren. Ik span me dagelijks in om mijn kunst te verbeteren en verdien beter."

"Als besluit zou ik nogmaals willen zeggen dat alles begonnen is met het vinden van de liefde van mijn leven. Wanneer mensen daar niet mee kunnen leven, kan ik daar weinig aan doen. Ik probeer altijd positief door het leven te gaan en anderen niet te beoordelen. Sommigen zouden dit beter ook doen."

 
"Ik ben reeds vier jaar actief in België en heb het gevoel dat ik geviseerd word. Ze mogen me beoordelen op mijn werk, niet op het randgebeuren.
Rouslan Toumaniantz