Moeder luistert via borstkas van Jennifer naar hartslag van overleden zoon

Bijzonder emotioneel moment voor Vicki Brannon op Valentijnsdag: de 56-jarige moeder kon na achttien jaar voor het eerst weer de hartslag van haar overleden zoon horen kloppen. Niet in zijn lichaam welteverstaan, maar wel in dat van Jennifer Lentini. Een mooie manier om het belang van orgaandonatie in de verf te zetten.

Beide vrouwen stonden te trillen op hun benen toen ze elkaar vorige zaterdag -niet toevallig nationale donordag in de VS- op de luchthaven van Tampa ontmoetten. Matthew, de zoon van Brannon, was in 1996 om het leven gekomen toen een pistool van zijn vriend per ongeluk afging. De kogel raakte zijn nek, hij was toen amper veertien jaar oud.

Lentini leed als tiener aan een hartspierziekte en was toen al maanden op een transplantatie aan het wachten. "En nu kan ik u eindelijk bedanken", klonk het tussen de tranen door.

Facebook

"Schrik dat het niets uitgehaald zou hebben"
Had Brannon wel de juiste keuze gemaakt door zijn organen af te staan? De moeder bleef worstelen met die vraag tot de dag waarop Lentini via Facebook contact zocht. En nu kon ze zelfs haar oor tegen de borstkas van Jennifer leggen en zo de tikker van haar zoon horen. De glimlach verdween niet meer van haar gezicht.

"Ik had zo'n schrik dat het niets uitgehaald zou hebben", aldus Brannon. "Dan zou ik mijn zoon een tweede keer verloren hebben. Nu wil ik dat Jennifer in mijn leven blijft, ik denk dat zij net hetzelfde wil."

Facebook

"Hij is mijn beschermengel"
Lentini verzekerde dat zij er alles aan deed om zijn hart kloppende te houden. "Ik ga fitnessen en let op mijn voeding, ik voel me gelukkig en gezond." Als verrassing had Jennifer een fotoalbum bij uit de periode dat ze in het ziekenhuis lag. Toen ze ook nog een halsketting overhandigde -versierd met de initialen van Matthew en een engel in een cirkel- werd het Brannon opnieuw even te veel. "Hij is mijn beschermengel", aldus Jennifer.

Het laatste woord is voor Brannon. "Matthew was zo'n goed kereltje. De Heer zal wel zijn redenen gehad hebben om hem van ons te ontnemen, kijk maar naar deze meid. Het hart van mijn zoon was zo sterk dat het haar in leven gehouden heeft. Het voelt aan alsof ik er een dochter bij heb."