Eigenaar koppig tot de dood maar nu staat dit ingesloten huis toch te koop

kos
Nagelhuizen, dat is de term die de Chinezen eraan gaven. Huizen als nagels die je noch verder in de plank kan kloppen, noch weer uit het hout kan trekken. Met koppige eigenaars, die van geen wijken willen weten en niet zwichten voor het grote geld van de immoreuzen. Uit principe en/of uit liefde voor hun woonst. Ook buiten China bestaat dit fenomeen. Down Under en over de grote plas, bijvoorbeeld.

Vijftien jaar geleden weigerden Norman en Janet Richards uit het Australische Brisbane hun huis met drie slaapkamers in Mollison Street op te geven. Projectontwikkelaars haalden hun portefeuille tevergeefs boven. Maar inmiddels is Norman Richards overleden en trok zijn vrouw naar een bejaardentehuis. Gevolg: op 18 november gaat het huis naar de hoogste bieder.

Het is een unieke woonst, dat de werkzaamheden rondom destijds doorstond en nu gesandwicht ligt tussen een shopping center met een supermarkt, appartementsblokken en een ondergrondse parking. Het is koffiedik kijken welke prijs ervoor betaald zal worden, omdat er geen vergelijkbare woningen in de buurt staan. De gemiddelde prijs voor een huis in de betreffende wijk in het zuiden van Brisbane is 655.000 euro.

Projectontwikkelaars schilderden het huis van de Richardsen zodat het beter zou passen in de nieuwe omgeving.
kos Projectontwikkelaars schilderden het huis van de Richardsen zodat het beter zou passen in de nieuwe omgeving.

Sydney

Een huis op amper 223 vierkante meter in Chandos Street in de wijk Saint Leonards in Sydney valt meteen op. 75 jaar lang huisde de juwelierszaak John Clarke & Son er. De familie Clarke kocht het in 1960 voor zo'n 4.000 euro en het zou vandaag 2,3 miljoen euro waard zijn. De familiezaak werd eerder dit jaar stopgezet. In juni vond de openbare verkoop plaats maar er werd geen deal afgesloten. Intussen wél, maar de prijs werd nooit meegedeeld.

75 jaar lang zat hier een juwelierszaak.
kos 75 jaar lang zat hier een juwelierszaak.

Surry Hills

Ook in Chalmers Street in Surry Hills, een chique wijk in Sydney, staat een opmerkelijke woning uit 1870 op 186 vierkante meter. Het terras vooraan kijkt uit op het Prins Alfredpark en maakte ooit deel uit van een dubbele woningunit. Vandaag is het relatief kleine gebouw langs beide kanten omgeven door appartementsblokken van respectievelijk zes en tien verdiepingen. In 2013 zou het onder de hamer gaan, maar de verkopers kwamen nog voor de veilingsdag tot een vergelijk met de nieuwe eigenaars voor 920.000 euro.

Omringd door hoge appartementsblokken staat dit huis nog altijd pal op een topligging in het chique Surry Hills.
kos Omringd door hoge appartementsblokken staat dit huis nog altijd pal op een topligging in het chique Surry Hills.

Washington DC

Het kan ook helemaal verkeerd uitpakken voor de koppigaards. Zo moest Austin Spriggs uit Washington DC niet weten van de miljoenen die hem begin deze eeuw geboden werden voor zijn huis in Massachusetts Avenue. Hij wou zijn kleine architectenpraktijk niet opgeven. In 1980 kocht hij het pand voor 125.000 euro. Hij had dus de slag van zijn leven kunnen slaan, maar het liep anders. Spriggs kwam in financiële problemen en moest uiteindelijk genoegen nemen met de prijs van 'amper' 700.000 euro. Zijn vraagprijs was 1,4 miljoen euro.

Te lang gewacht: de eigenaar kreeg uiteindelijk amper de helft van zijn vraagprijs voor dit stulpje in Washington DC.
kos Te lang gewacht: de eigenaar kreeg uiteindelijk amper de helft van zijn vraagprijs voor dit stulpje in Washington DC.

Seattle

De 84-jarige Edith Macefield uit Seattle zag de veranderingen in haar wijk niet zitten en wees een bod van bijna 1 miljoen euro af. De bouwwerken draaiden onverwacht goed uit voor Edith. De hoofdaannemer Barry Martin zorgde voor haar medicatie en deed boodschappen voor haar. Martin werd uiteindelijk Macefields erfgenaam toen die op 86-jarige leeftijd stierf. Martin verkocht het huis voor 290.000 euro. Macefield had het huis in 1952 gekocht voor 3.500 euro. Het Hollywoodiaans scenario vertoont sterke gelijkenissen met de animatiefilm 'Up' uit 2009, maar dat script werd twee jaar eerder geschreven.

Dit huis werd gebruikt in een promostunt voor 'Up' wegens de gelijkenis tussen het script van de animatiefilm en de geschiedenis van de woning en haar eigenares.
kos Dit huis werd gebruikt in een promostunt voor 'Up' wegens de gelijkenis tussen het script van de animatiefilm en de geschiedenis van de woning en haar eigenares.