Negen jaar nadat hij zijn winnend loterijticket, goed voor meer dan 11 miljoen euro, ging incasseren met zijn elektronische enkelband, verscheen de nu 27-jarige Michael Carroll voor de rechter wegens het schenden van zijn meldingsplicht nadat hij betrapt werd voor dronkenschap achter het stuur. Dat schrijft de MailOnline.

Hotline
De Engelsman, al meermaals vervolgd voor criminele feiten, is alweer zo goed als blut nadat hij zijn fortuin uitgaf aan wilde feestjes, prostituees, luxewagens, gouden juwelen en donaties aan zogezegde vrienden. Carroll maakte van het leven van zijn buren een hel door op de grote lap grond achter zijn gekochte huis in het Oost-Engelse Norfolk zogenaamde demolition derbies in aftandse wagens te organiseren. Tientallen vernielde en uitgebrande auto's bleven er achter. Op een gegeven moment riep de gemeente een 'hotline' in het leven waar buren met hun klachten over Carroll terecht konden.

Erg kwetsbaar
Uiteindelijk moest Carroll dat droomhuis van de hand doen met zwaar verlies. Hij geraakte helemaal op de dool en probeert nu terug een normaal leven op te starten als schilder. Zijn advocaat Ian Graham beschrijft hoe het misging met Carroll. "Michael is een echte alcoholicus. Tijdens zijn voorwaardelijke gevangenisstaf probeerde hij zich wel te gedragen, maar hij verviel snel opnieuw in meer dan sociaal drinken alleen. Hij was erg kwetsbaar en snel omringd door mensen die alleen uit waren op zijn geld. Momenteel begint hij zijn leven weer vanop nul en wil hij met rust gelaten worden."

Opgelucht
Vorig jaar in september liep Carroll opnieuw tijdens de lamp toen de politie hem dichtbij zijn huis deed stoppen achter het stuur. De kerel blies vier keer de toegestane Engelse alcohollimiet, wat hem op een gevangenisstraf van 16 weken met uitstel, een rijverbod van een jaar, 120 uren gemeenschapsdienst en een meldingsplicht kwam te staan. Recent moest de gewezen vuilnisophaler opnieuw voor de rechter verschijnen. Hij daagde al op met een zak met daarin wat spullen, omdat hij er zeker van was dat hij de cel inmoest.

Uiteindelijk bleek de voorwaardelijke celstraf niet omgezet te worden in een werkelijke. "Ik ben opgelucht", sprak hij. "Twee jaar lang heeft niemand me een kans gegeven. Nu ik niet in de gevangenis moet, wil ik er als schilder helemaal voor gaan en mijn leven beteren." (hlnsydney/odbs)