Paardenpension Equus Sensuus in de Proosdijstraat in Oostkamp heeft op het eerste zicht alles van een doordeweekse manege. Kinderen lopen er tijdens hun zomerkamp vrolijk heen en weer. In de stallen worden de paarden tot in de puntjes verzorgd. Toch kan zaakvoerder Luc Dedeene (52) allesbehalve een 'normale' begeleider genoemd worden. Zijn opleiding om 'touwloos' met paarden te wandelen en joggen is naar eigen zeggen uniek in België. "Het bestaat natuurlijk wel al langer in het buitenland. Maar in België ben ik de enige die dergelijke opleiding geeft", vertelt Luc. Het principe klinkt simpel, maar is dat niet. De paarden volledig vrij laten lopen en joggen op commando vergt een lange voorbereiding en nog meer training.

Geduld
"Geduld, geduld en nog eens geduld. Dat is de sleutel", zegt Luc terwijl hij Salvador en Umberto bij zich roept. "Met deze twee paarden heb ik ongeveer een jaar lang getraind voor ik er nog maar aan dacht op de openbare weg te komen." Het verhaal lijkt aanvankelijk te mooi voor woorden. Enkele ogenblikken en een kleine demonstratie later worden alle twijfels van tafel geveegd. Zonder de paarden vast te houden of lang aan te raken, stuurt Luc zijn dieren in de richting die hij wil. Traag wandelen, een eindje joggen of een stapje achteruit: het lukt allemaal wonderwel.

"Om dit te doen, moet je als het ware de paardentaal kennen. Als begeleider moet je in staat zijn je in het dier in te leven. Weten wat het voelt. Hoe het paard denkt. Daar gaat een hele specifieke voorbereiding aan vooraf. Iedereen zou het kunnen, maar lang niet iedereen houdt het vol. Nochtans geeft het een schitterend gevoel als het wél lukt", aldus Dedeene. Een van de belangrijkste factoren om te slagen is dominantie. Een paard is een slim beest en voelt - aldus Luc - wanneer de begeleider twijfelt. "De dieren leren ook onze taal. Het is een proces in twee richtingen. Wanneer er twijfel ontstaat, kan dat fataal zijn en alles doen mislukken."

Brugge
De natuurlijke omgang met paarden gaat volgens de enthousiaste man vooral gepaard met het overbrengen van energie. Veel meer dan woorden zijn lichaamstaal en bewegingen van belang. "Het lijkt me logisch dat een paard niet reageert op 'kom', 'zit' of andere woordjes zoals een hond doet. Bij het vrij wandelen met Salvador en Umberto trek ik ze als het ware aan met mijn energie. Het werkt wonderwel", aldus Luc. "Enige tijd terug trok ik met mijn twee paarden door het centrum van Brugge om een filmpje te maken. Zonder touw liepen Salvador en Umberto naast me. Langs de Markt, over de Burg, op de Vismarkt en langs de Dijver. We liepen zowat overal om het filmpje op te nemen. Plots kwam de politie naar ons. 'Meneer, wat zijn jullie aan het doen. Mag dat zomaar? Dit hebben we nog nooit gehoord', zeiden ze tot hun eigen verbazing. Ik kon ze gelukkig geruststellen. Maar het toont wel aan dat de mensen er zich vragen bij stellen."

"Een andere vraag die we vaak krijgen is of we niet bang zijn dat de paarden plots gaan lopen. 'Neen', is steeds mijn resolute antwoord. Nogmaals: het moment dat je twijfelt en de voeling met het paard verliest, is het gedaan", zegt Luc vastberaden. "Eigenlijk zeggen de cijfers genoeg. Honderden mensen voelen zich geroepen om het te kunnen. In totaal zijn er misschien een tiental die de opleiding met succes hebben doorstaan. Het is echt niet zo eenvoudig. Maar ja, als mensen binnenkort paarden vrij zien rondwandelen door een stadskern, is het 99 procent zeker dat de begeleider bij mij les volgde", besluit Luc met de glimlach. "Of ik een paardenfluisteraar ben? Neen, noem je dan liever een paardenluisteraar. Want luisteren naar de dieren, dat is wat we doen."