Xavier Truant
Volledig scherm
PREMIUM
© Xavier Truant

Lezers getuigen over leven met narcisten: “Het ergste wat mijn moeder ooit zei, is dat ik mijn kinderen ziek maak”

“Wat een narcist.” In conflicten wordt nogal kwistig met de term gestrooid, maar wie écht te maken krijgt met een narcistische partner, ouder of baas, komt daar zelden ongeschonden uit. Welk spoor van vernieling laten zij achter? En hoe krabbelen ‘prooien’ opnieuw recht? “Heel subtiel tastte hij mijn zelfbeeld aan en isoleerde hij mij. Ik moest verantwoorden waar ik was, of hij lokte een ruzie uit vlak voor ik ergens naartoe ging. Het resultaat: ik paste mijn gedrag aan.”

19 reacties

  • dirk verstraeten

    1 maand geleden
    @Jef joossens: als geluk erin bestaat de ware te vinden, en het lukt niet, dan moet je ook de bluts met de buil nemen. Het is geen verplichting.
  • yves kempeneers

    1 maand geleden
    Een partner kies je zelf , een baas niet . Wij hebben een narcist als leidinggevende , dagelijks mensen vernederen , pesten , liegen , mensen gebruiken om zijn doel te bereiken , zelfs frauderen . Met als resultaat , extreem veel collega's die thuis zitten . Een jongere wou zelfs uit het leven stappen . Blijkbaar is deze problematiek niet gekend bij de preventieadviseur , bedrijfsarts , vertrouwenspersoon , de vakbondsmensen hebben dit al aangekaart maar worden weggelachen .
  • Pierre Van Dijk

    1 maand geleden
    Een van onze vroegere vriendinnen is een echte narciste. Liegen en bedriegen om hun eisen te bekomen. Nooit hun fout als er iets misgaat. Manipuleren is een hobby… gelukkig vriendin af!
  • Lisette Theunis

    1 maand geleden
    @Marleen Goris- Perfect verwoord. Ze spelen elke dag de rol van hun leven, en om hierin te kunnen slagen manipuleren ze heel de tijd de rest van de wereld. Het zijn in wezen de grootste egoïsten en zieligaards ter wereld, die zonder verpinken over lijken kunnen gaan. Eenmaal ze voldoende macht hebben verworven, kunnen ze zelfs een heuse oorlog starten.
  • Karin van den broeck

    1 maand geleden
    ik weet maar al te goed wat dat is mijn moeder heeft narcisme en dat is niet leefbaar.een gelukkige jeugd kinder of tienertijd heb ik niet gehad,mijn vader deed alles af onder het mom van"ze bedoelt het niet slecht"omdat hij zelf zweeg voor haar giftige venijnige tong. toen ikzelf 50 was geworden en er weer eens een dreigement kwam omdat ze haar zin niet kreeg is er bij mij iets gebroken en heb ik er een punt achter gezet,mij graag zien zal ze NOOIT doen dat weet ik nu wel en dat geeft mij rust