We krijgen we een tafel met zicht op de open keuken. Daar is het een bedrijvigheid van jewelste aangezien het restaurant goed vol zit. Het is een feest om te zien hoe de borden gedresseerd worden in de soepel draaiende keuken.
Het eerste gerecht van ons dinnermenu (€59) is een rundtartaar ‘Aubrac’ met rode biet, sjalot, flinterdunne schijfjes radijs en rogge. Een magnifiek gepresenteerd bordje met aangename zuren dankzij de gemarineerde groenten. Daarna volgt een bord met vers gepelde grijze garnalen met rapen en mosterdzaad en een gerecht met gerookte paling, peterselie en witte kool. De gerooktepalingsnippers gaan perfect samen met de peterselie en de kortgebakken en in de oven gerookte witte koolblaadjes. Bij elk gerecht wordt een aangepaste wijn geserveerd. Bij ons hoofdgerecht (botermalse varkensbuik gecombineerd met rode ui en gebakken krieltjes) is dat een krachtige Nuits-Saint-Georges 2004. Hij wordt ingeschonken door de maître d’ die - net zoals de rest van de bediening - alles onder controle heeft. Dit is een jong, maar professioneel en op elkaar ingespeeld team.
Wij kunnen alleen maar besluiten dat onze lezers gelijk hebben: dit is topgastronomie in een uniek kader en een ongedwongen sfeer. Sorry meneer Michelin, maar dit soort restaurants maakt eten weer fun. Meer van dat!
Proficiat Olly en het team van volta. De Gentenaars blijken jullie nieuwe restaurant wel te smaken
Olly Ceulenaere: ‘Het is geweldig om deze prijs in ontvangst te nemen. Ik ben gestart met dit concept omdat ik iets persoonlijks en eigentijds wou bieden. Ik noem het liever geen bistronomie - dat is eerder een term die opgaat voor de Parijse trend - maar het is een streven naar een persoonlijke, losse sfeer zonder regeltjes, met een lagere drempel en met respect voor soms vergeten maar typisch Vlaamse gerechten op de kaart. Dat voor de Gouden Vork gestemd werd door mensen uit de streek en niet door één persoon die toevallig komt eten, is een immense eer.’