Kortrijk

Op de koffie bij een onvermoeibare QuickStep-renner

"Ik zou niet graag als 'knecht' met pensioen gaan"

QuickStep-renner Julien Vermote blijft nederig onder alle lofredes. "Ik heb zelf ook al wat zeges om mijn naam staan, maar ik haal er tegelijk voldoening uit als ik iemand anders kan helpen winnen."  - Foto Henk Deleu
QuickStep-renner Julien Vermote blijft nederig onder alle lofredes. "Ik heb zelf ook al wat zeges om mijn naam staan, maar ik haal er tegelijk voldoening uit als ik iemand anders kan helpen winnen."  - Foto Henk Deleu

Tijdens de Tour de France waren de commentatoren vol lof over de uitzonderlijke prestaties van Julien Vermote (28), een vaste waarde in de QuickStep-stal, die opvallend vaak onvermoeibaar urenlang alleen op kop bleef rijden. "Zoals het een rasechte West-Vlaming betaamt", klinkt het nederig.

Wie de Tour de France op de voet heeft gevolgd, zal het zonder twijfel opgevallen zijn hoe de jonge Stasegemnaar Julien Vermote keer op keer in het begin van de koers naar voor schoot om er urenlang voorop te blijven, zonder zijn plaats af te staan. Op café, in de kantines van de fabrieken en op straat ging zijn naam dan ook vaak over de tongen. En overal waar er over de koers werd gediscussieerd, klonk het eensgezind: die Vermote is 'geen gewone'. Hij werkte zich uit de naad om zijn ploegmaten de kans te geven hun krachten te sparen en op het gepaste moment aan te vallen.

Julien, van de andere coureurs kreeg je vaak te horen dat je te gedreven bent en dat ze door jou op hun tandvlees zaten. Hoe reageer je daar dan op ?

"Dat lach ik gewoon weg. Elke kans die je krijgt in de tour moet je pakken en proberen af te maken. Ik ben een ploegspeler, maar zolang ik de energie heb om te blijven gaan, zal ik niet afhaken. Ik doe niet graag half werk. Dat zal wel typisch iets voor West-Vlamingen zijn, niet? Als er renners zijn die daardoor in het rood zijn moeten gaan, daar lig ik geen seconde wakker van. (lacht)"

Heb je er tijdens de tour nooit aan gedacht om 'een Farazijntje' te doen en zelf te proberen een tourzege binnen te halen ?

"Zeker en vast! Ik ben niet iemand die buiten de lijnen gaat kleuren en hield heilig vast aan mijn plaats binnen de ploeg en de strategie die was uitgezet. Maar als onze kopmannen op een bepaald moment te ver achterin hadden gezeten, had ik het zeker geprobeerd. Ik heb er gewoon de kans niet toe gehad."

Verschillende van je fans waarschuwen op sociale media dat je veel te goed bent om hele dagen op kop te rijden. Je bent ondertussen al 28 en rijdt al jaren in dienst van anderen. Hoe kijk je daar zelf tegenaan ?

"Ik heb de knoop doorgehakt en maak nu de overstap van QuickStep naar Dimension Data. Het was niet evident, want bij QuickStep Floors kon ik mijn job uitvoeren zoals het hoort. Tegelijk zat ik vast in een bepaalde rol. Ik zou niet graag als knecht 'met pensioen' gaan."

De gemiddelde leeftijd waarop beroepsrenners 'afzwaaien' is 35. Heb je al een plan voor na je carrière als prof ?

"Ik heb een bachelor in accountancy en fiscaliteit, maar tegen die tijd zou ik al vijftien jaar geen boekhouding meer van dichtbij hebben gezien en zou ik me flink moeten bijscholen. Het zou ook een serieuze aanpassing zijn om terug naar een '9 to 5' te moeten gaan. Daar zie ik zwaar tegenop. Mijn broer was ook op weg om beroepsrenner te worden, maar dat bleek geen evidentie te zijn en hij heeft zich nu gespecialiseerd in 'fietspositionering'. Daarin heeft hij een nieuwe uitdaging gevonden en hij is supergelukkig. Het belangrijkste lijkt mij om ergens voldoening in te vinden."

Intussen heb je dankzij je beroep al heel wat van de wereld gezien. Aan welke plek heb je de beste herinneringen ?

"Het verste punt waar ik geweest ben is uiteraard Australië, maar ik heb ook al geracet in Mexico, Japan, Canada, Amerika en Zuid-Afrika. Maar ik heb mijn hart verloren aan Italië. Ik ben net terug van een weekje aan het Comomeer met mijn vriendin en straks vertrek ik opnieuw op hoogtestage naar Livigno en daar kijk ik keihard naar uit. De mooie landschappen, de wijn, de beste koffie van de wereld. En de mooie vrouwen uiteraard. La dolce vita."

Je staat fysiek heel scherp. Ben je niet vaak al dronken na een paar glazen ?

"Ik weeg slechts 69 kg. Dat is niet veel, als je weet dat ik 1.80 m meet. Ik ben wel fan van een goed glas wijn, maar een hele fles zou me inderdaad niet goed bevallen. Ook daar komt wat discipline bij kijken. Meestal is het eerder wijn proeven dan echt drinken, hoor."

Toch wordt het rennersbestaan vaak afgedaan als hard labeur. Staat daar financieel genoeg tegenover ?

"Ik heb er nog geen miljoenen mee verdiend, maar uiteindelijk doe je iets wat je graag doet en je verdient er mooi geld mee. Maar wanneer het geld vlot binnen komt, moet je er over waken dat het niet even snel terug de deur uit gaat, want het leven duurt lang. Het is inderdaad hard werken, maar tegelijk is het een luxeleven, want je bent constant op verplaatsing en leeft in hotels. Je wordt overal in de watten gelegd. Zalig, toch?"

Welk doel zou je nog willen verwezenlijken ?

"Ik heb al veel schone momenten gehad. Overwinningen als Roubaix met Tony Martin, de Ronde van Vlaanderen met Philippe Gilbert of het BK in Geel met Tom Boonen. Ik heb zelf ook al wat zeges om mijn naam staan, maar ik haal er tegelijk voldoening uit als ik iemand anders kan helpen winnen. Maar net als elke andere renner droom ik er stiekem van ooit wereldkampioen te worden. We zien wel wat de toekomst brengt."

Meer nieuws uit Kortrijk

Recente foto's uit Kortrijk