BRUSSEL

Politieagenten Kaatje Margodt (29) en haar vriend hielpen beiden in Maalbeek

"We keken elkaar even in de ogen. Daarna droegen we gewonden naar buiten"

Kaatje Margodt aan de herdenkingsmuur in Maalbeek. - Foto Marc Baert
Kaatje Margodt aan de herdenkingsmuur in Maalbeek. - Foto Marc Baert

"Mijn vriend en ik keken elkaar even in de ogen. We wisten dat we veilig waren. Daarna gingen we elk verder met de gewonden naar buiten dragen." Kaatje Margodt (29) en haar vriend, beiden politieagenten bij zone Brussel Hoofdstad Elsene, deden wat ze konden in Maalbeek.

"Ik zei nog tegen mijn collega: 'Wat jammer dat we daar niet zijn om te helpen'. Een uur later stond ik in Maalbeek, midden in de chaos."

Kaatje Margodt is agente bij de politiezone Brussel Hoofdstad Elsene. Op 22 maart 2016 stond ze op wacht bij de Dienst Vreemdelingenzaken toen in Zaventem de eerste bom ontplofte. Kaatje en haar collega's voelden zich op dat moment machteloos, maar niet veel later kregen ze een nieuw bericht binnen.

"Ook in Maalbeek was een bom tot ontploffing gekomen. De hulpdiensten moesten meteen uitrukken", vertelt ze. "Onderweg in de auto was het muisstil, niemand zei een woord. Ik heb nog een sms naar mijn ouders gestuurd dat ik onderweg was naar Maalbeek. Ze moesten weten dat ik hen graag zag." Aan de trappen van de metrohalte, klaar om naar de onheilsplek af te dalen, flitste een gedachte door haar hoofd. "'Als ik nu naar beneden ga en er gaat opnieuw een bom af, ben ik erbij', dacht ik. Maar dan verdring je die gedachte. Het zou eenvoudigweg niet fair zijn dat ik als politieagente mijn veiligheid boven die van anderen stel", zegt ze. Wat Kaatje daarna beleefde, doet haar nog steeds huiveren. "Ik heb er onvoorstelbare dingen gezien, zoals brandende lichaamsdelen. Mijn vriend is ook politieagent en hielp ook in Maalbeek, zij het in een ander peloton. We keken elkaar even in de ogen, wisten dat de ander veilig was en gingen elk verder met de gewonden naar buiten dragen."

De volgende dag ging Kaatje gewoon opnieuw werken. "Dat is het enige zinvolle dat ik uit die bewuste dag heb meegepikt. Als agent kom je zoveel negatiefs tegen, maar je beseft plots weer waarom je deze job doet. Geen seconde heb ik erover nagedacht om te stoppen als agente, integendeel."

Nu, één jaar later, staat Kaatje nog steeds trots in politie-uniform. "Woensdag 22 maart ga ik gewoon werken, dat is mijn plicht als agente." (DCFS)

Meer nieuws uit Brussel

Populair op Regio

Recente foto's uit Brussel