LANGDORP

TOPJOCKEY JOS VERBEECK BLIKT TERUG OP TALLOZE OVERWINNINGEN, DE FRANSE JETSET EN REBELSE JAREN

'Winnetou van Wolfsdonk' wordt zestig jaar

Jos Verbeeck. - Geert Mertens
Jos Verbeeck. - Geert Mertens

De Winnetou van Wolfsdonk, Jos Verbeeck, wordt op 6 februari zestig jaar. De topjockey won in zijn carrière niet minder dan 8.000 koersen, waaronder zo'n 3.300 in Frankrijk. Vier keer won hij ook de Prix d'Amérique, zeg maar het officieuze wereldkampioenschap in de paardensport. De rebelse Verbeeck kwam ook vaak negatief in het nieuws.

Jos in actie tijdens een van zijn vele deelnames aan Waregem Koerse. - kos
Jos in actie tijdens een van zijn vele deelnames aan Waregem Koerse. - kos

Het leven van Verbeeck - zeg maar de Eddy Merckx van de paardensport - leest als een sprookje. Hij wist al vroeg welke richting het zou uitgaan. "Op mijn vijfde kreeg ik een pony van mijn vader: Shetty", herinnert hij zich. In een mum van tijd richtte hij het dier af.

Jos Verbeeck pronkt met zijn beker nadat hij in 2003 als eerste over de streep rijdt van de 82ste Prix D'Amerique. - AP
Jos Verbeeck pronkt met zijn beker nadat hij in 2003 als eerste over de streep rijdt van de 82ste Prix D'Amerique. - AP

Bloedhekel aan school

"Toen ik een eerste keer deelnam aan een wedstrijd - dat was op de paardenrenbaan Heidepark in Langdorp - werd ik tweede. Een week later won ik mijn eerste wedstrijd.

Alleen moest Verbeeck nog wel naar school. "Daar had ik een bloedhekel aan", geeft hij toe. "Mijn ouders stuurden me op internaat naar Tienen. Binnen de kortste keren ontsnapte ik met een kameraad door over de muur te klimmen. We wilden naar huis liften, maar wie was de eerste die stopte? De directeur. Ik heb toen tegen mijn ouders gezegd: haal me daar weg of je ziet me niet meer weer."

Zijn talent zorgde ervoor dat hij opgemerkt werd. Op zijn veertiende reed hij al grote koersen in Waregem, Tongeren, Oostende, Kuurne en Sterrebeek. "De school was pure tijdverspilling", voegt hij eraan toe. "Ze wilden van mij een garagist of schrijnwerker maken maar dat zat er niet in."

Ook zijn ouders stonden weigerachtig tegen een carrière als sulky-rijder. "De paardenwereld was iets voor de elite. Daar paste ik niet in. Ik was voorbestemd om hun groentezaak over te nemen."

Op zijn 23ste reed Verbeeck met de beste paarden van de Darby Farm uit Sint-Truiden. Hij werd al snel een grote naam in de paardenrennen.

Schandaal

Tot er een schandaal losbarstte: de paardenkoersen bleken vervalst te zijn. "Iedereen ging ervan uit dat ik erbij betrokken was, tot ze iedereen opgepakt hadden en ze eindelijk begrepen dat ik er niets mee te maken had", zucht hij.

We schrijven 1989. Verbeeck had het gehad, verkocht zijn hele hebben en houden en trok naar Frankrijk. Hij belandde in het kasteel van Grosbois, het trainingscentrum van de Franse draffederatie. "Ik sprak toen geen woord Frans", zegt hij. Iedereen dacht dat Verbeeck berooid van zijn avontuur zou terugkomen. Het tegendeel bleek waar. De Duitser Charles Grendel liet Verbeeck met zijn paard Sea Cove rijden. Dat was een onstuimige hengst die Jos wonderwel in toom kon houden. "Een schilderij van het paard hangt bij mij thuis", zegt hij.

Stéphanieke van Monaco

In 1993 nam hij een eerste keer deel aan de Prix d'Amérique in het Franse Vincennes. Hij werd vierde. Een jaar later nam hij revanche en won hij. Ook in 1997, 1998 en 2003 won hij de Prix d'Amérique. Net als talloze andere wedstrijden. Dankzij de overwinningen kwam hij ook in de Franse jetset terecht. Er werd zwaar gefeest en gedronken. Ook heel wat mooie vrouwen cirkelden rond hem. In die tijd woonde hij in Monaco. "Ja, Stéphanieke Van Monaco ken ik goed", lacht hij. "Ik had zelfs samen met haar een paard. Mijn buurman was trouwens Ralf Schumacher en ook met Donald Trump heb ik er vaak gepraat. We zaten regelmatig een hapje te eten in hetzelfde restaurant. Of ik de Amerikaanse presidentsverkiezingen gevolgd heb? Natuurlijk, je kon er ook moeilijk onderuit. Wat ik ervan vind? In het buitenland is Trump anders dan in zijn eigen land."

Ondertussen kwam Verbeeck ook negatief in het nieuws. "Af en toe vond er wel eens een boksmatch plaats", gniffelt hij.

Daarnaast was er ook een zaak met een vrouw op de Steenweg Sint-Joris-Winge in Aarschot. "Ik had haar uit de wagen gezet, niet gesjot zoals er door sommige media werd geschreven", vertelt hij. "Blijkbaar was de deur iets te snel dicht, want haar jas zat er nog tussen. En ik ben vertrokken. Dat feit is nadien helemaal opgeklopt..."

Zoon Ryan

Ondertussen liggen zijn wilde jaren achter zijn rug. Hij reist nog wel de wereld rond om wedstrijden te bekijken en drivers te ondersteunen maar nadien keert hij terug naar zijn huis in Wolfsdonk. Hij vond het geluk bij een Roemeense vrouw. Die schonk hem, elf jaar geleden, ook een zoon: Ryan. "Ik geniet volop van de tijd die ik met hen doorbreng", zegt hij. "Mijn zoon spreekt vier talen en zegt me soms: alles wat jij kan, kan ik ook. Ik kan hem enkel maar zo goed mogelijk proberen te begeleiden."

Ook in 2015 kwam Verbeeck nog in het nieuws. De Franse justitie verdacht hem van fiscale fraude en trok daarom zijn licentie om in Frankrijk te rijden in. Verbeeck verwacht dat hij over enkele jaren eerherstel krijgt. Of hij er, door al die successen, nu warmpjes inzit? "Die zakken met geld, die te verdienen waren, hadden veel gaten en er stond ook nog eens veel wind", lacht hij.

Meer nieuws uit Aarschot

Recente foto's uit Aarschot