Wetenschappers hebben ongeveer de helft van de ontbrekende "normale" materie gevonden, zo heeft het Space Telescope Institute bekendgemaakt. Hoewel de kosmos miljarden sterrenstelsels telt, is slechts een kleine hoeveelheid van alle materie daarin opgenomen. De meeste tijdens en na de Oerknal gecreëerde materie dient dus elders gevonden te worden.
Intergalactisch medium
Na een uitgebreide studie zijn Mike Shull en Charles Danford plus collega's van de Universiteit van Colorado er met de Hubble- en Fuse-ruimtelescoop er naar eigen zeggen in geslaagd zowat de helft van de ontbrekende "normale" of "baryonische" materie te vinden. Die belangrijke component van het universum staat bekend als het "intergalactisch medium" en strekt zich doorheen de hele kosmos uit.
Ruggengraat van het universum
"Wij denken de draden te hebben gezien van een (spinnen)webachtige structuur die de ruggengraat van het universum vormt", aldus Shull over de studie die ook is verschenen in het jongste nummer van het vakblad Astrophysical Journal. "Wat wij met deze ontdekking gedetailleerd bevestigen is dat de intergalactische ruimte die leeg lijkt, in feite het reservoir is van het merendeel van de normale, baryonische materie in het universum."
Baryonen zijn protonen, neutronen en andere subatomaire deeltjes die gewone materie vormen, zoals waterstof, helium en zwaardere elementen. Uit baryonische materie ontstaan sterren, planeten, manen, en zelfs het interstellaire gas en stof waaruit nieuwe sterren worden geboren.
Niet verwarren
De astronomen waarschuwen dat de ontbrekende baryonische materie niet te verwarren is met de mysterieuze "donkere" materie.
Shull, Danford en co kwamen de helft van de ontbrekende baryonische materie op het spoor door het licht te gebruiken van 28 ver verwijderde quasars. De onderzoekers vonden de spectrale "vingerafdrukken" van sterk geladen zuurstofdeeltjes.
Ulraviolette spectrometer
De aanwezigheid van die en andere elementen tussen sterrenstelsels wijst op de aanwezigheid van een grote hoeveelheid onzichtbare hete waterstof in de kosmos. Die enorme reservoirs aan waterstof ontsnapten tot nu toe aan detectie, omdat ze te heet zijn om te worden waargenomen in het zichtbare licht en te koud om met röntgentelescopen te worden gezien. Ze lieten zich echter verschalken door de ulraviolette spectrometer op de Ameriaans-Europese Hubble en de Fuse die een ultraviolette kijker van de NASA is. (afp/tdb)
Meld je aan of registreer je om een reactie te plaatsen!
